Bu madde henüz onaylanmamıştır.
ebeveynlik, hayatın doğallığında, işbirliği içinde olmanız beklenen karşılıklı yardımlaşma ruhunu temelinde barındırır aslında. bunun aksine aleyhinize hareket eden, düşmanlık ile rezervlerinizi tüketen biriyle “rağmen ebeveynlik” yapmak bir insanın hayatta yönetebileceği ve üstesinden gelebileceği en zor koşullardan biridir.
böylesi ebeveynlik deneyiminin içinde olmak her şey ve tüm zorluklarının ötesinde insana “talihsizlik” hissettirir.
çünkü bir canlıyı büyütmek ve onu yetiştirmek aslında insanın doğası gereği “keyfini çıkaracağı oldukça lezzetli insani anıları ve heyecanları içinde barındıran çok farklı olasılıklara ve potansiyellere gebe müthiş bir fırsattır.
fotoğraf karelerinden birinde aile kavramının sıcaklığını yaşama arzusundayken insanın, bir anda bu umudun hayatta tek başına ayakta kalma gücünü bile yok edecek karmaşıklıkta bir prangaya dönüşmesi büyük hayal kırıklıklığı olur. birinin kendisini yükselteceğine inanarak bindiği bir paraşütten hiç beklemediği derinliklerde aşağı atılırken bulması aşması kolay olmayan ve hayatta bir şeylerin artık eskisi gibi olamayacağını gösteren en ciddi büyüme ve büyümenin içinde barındıran “değişimin” bir parçasıdır.
boşanma süreçlerinden sonra ayrı ebeveynlik yapan kişilerin yaşadığı zorlukların başında “diğer ebeveynin kendi çocuklarına karşı düşmanlık tutumları ve dolduran söylemlerine karşı, ebeveynlik rolünü korumanın çözüm yollarını bulmaktır. bu konu üzerinde durulması gereken önlem alınmaz ise de sonrasında telafisi zor halleri oluşturur.
