D
i
n
çEski Türkçe ''nefes almak, dinlenmek, susmak'' anlamındaki tın- fiilinden türemiştir. Fiile getirilen +(In)ç ekiyle türetilmiştir. Sözcük zamanla ses değişimine uğrayarak dinç biçimini almıştır. Orta Türkçede tinç hem “huzurlu, dingin” anlamlarına gelir.
"Dinç". Kubbealtı Lugatı. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2025. https://lugatim.com/s/D%C4%B0N%C3%87
"Dinç". Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/din%C3%A7
"Dinç". Türk Dil Kurumu. Güncel Türkçe Sözlük. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=din%C3%A7
Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.