Beşaretname

Arapça sevinçli haber, müjde anlamına gelen beşāret (بشارت) sözcüğü ile Farsça mektup, kitap, yazılı belge anlamına gelen nāme (نامه) kelimesinin birleşmesiyle oluşmuş, Türkçe’de terkip edilmiş bir birleşik isimdir.

Kelime, doğrudan tasavvuf edebiyatındaki bir türü işaret etmek amacıyla kullanılır. Şeyhlerin müritlerine bıraktığı manevi vasiyetleri veya Kaygusuz Abdal'ın Beşâret-nâme örneğinde olduğu gibi vahdet-i vücud gibi ağır tasavvufi konuların neşeli ve müjdeleyici bir üslupla anlatıldığı eser bağlamında tercih edilir.

Eski metinlerde, kutsal sayılan bir fethin, siyasi bir zaferin ya da kutlu bir doğumun resmi veya gayriresmi yollarla müjdelendiği tarihsel vesikaları ve haber mektuplarını ifade etmek üzere yapılandırılır.