Bir sabah açılır evin tüm penceresi.
Rüzgârla sallanır butların her zerresi.
Toprak uyanır cemrenin dokunuşuyla.
Günüm aydınlanır kuş cıvıltısıyla.
Çiçekler gülümser her köşe başında.
Güneş dolaşır bir nakış gibi taşında, toprağında.
Ve ben, gözlerinde kaybolan bir çocuk,
Baharı öğrenirim senin nazlı bakışında.
Yağmur artık şefkatle dokunur toprağa.
Sanki seni anlatır damla damla diyara.
Her tomurcuk bir çiçek açar içinde.
Adın büyür baharın en güzel yerinde.
Yılmaz, Yağmur. “Bahar. “Yayınlanmamış Şiir. Yazım tarihi: 16 Mayıs 2026.