Affedebilir mi bir insan diğerini?
Yeniden güvenebilir mi ona?
Sökülmüş bir elbise misali değil mi?
Ne tekrar giyebilir, ne de yenilenebilir?
Elbisenin terzisi var, diyorlar bana.
Yine de söküldü, değil mi?
Dikilse de sımsıkı ve görünmeyecek şekilde,
Yine de izi var o iğnenin acısının.
Bir kere kırılınca insan, sökük bir elbise misali oluyor…
Üzerine ne kadar dikiş atarsan at,
Ne kadar çok kapatırsan kapat,
Artık sadece bir sökük değil o.
Verilen güvenin suistimali,
Kırılan kalbin parçaları,
Akan yaşların bir durağı…
En kötüsü de, affedilmeyecek bir insanın bana son zararı.
Arslan, Gülşen. “Affedebilir mi İnsan?" Yayımlanmamış, el yazması şiir. 2026.