`yapilandirmacilik` Related Article Results

Ters yüz öğrenme (TYÖ), geleneksel öğretim sürecinin yapısını tersine çeviren ve öğrenenin merkezde olduğu bir öğretim yaklaşımıdır. Bu modelde bilgi aktarımı sınıf dışına alınarak, öğrencinin önceden hazırlanan öğretim materyalleriyle (genellikle video, metin, dijital içerikler) konuya ön hazırlık yapması sağlanır. Sınıf içi zaman ise tartışma, uygulama, grup çalışmaları ve problem çözme gibi üst düzey düşünme becerilerine odaklı etkinliklere ayrılır. Bu öğretim modeli ilk olarak 2000’li yıllar

Probleme Dayalı Öğrenme (PDÖ), öğrenme sürecini karmaşık ve gerçek hayatla ilişkili bir problem etrafında organize eden bir eğitim yaklaşımıdır. Bu yöntemde öğrenciler, karşılaştıkları bir problemi anlamak ve çözmek için hem bireysel hem de grup içinde aktif olarak çalışırlar. Klasik eğitim modellerindeki gibi bilginin pasif bir şekilde aktarılması yerine, öğrencinin kendi öğrenme sürecinin sorumluluğunu üstlendiği, deneyime dayalı bir ortam sunulur. PDÖ, öğrencilerin yalnızca belirli bir konuda

Securitization is a theoretical concept in security studies that explains how issues become framed and accepted as matters of security rather than ordinary politics. Developed primarily by scholars associated with the Copenhagen School, securitization argues that security is not an objective condition inherent in a particular threat but an intersubjective process through which political actors construct certain developments as existential threats requiring exceptional measures.【1】 Instead of ask

Oyun temelli öğrenme, öğrencilerin öğrenme sürecine aktif olarak katılmasını, eğlenceli ve etkileşimli bir ortamda bilgiyi deneyimleyerek edinmesini amaçlayan bir pedagojik yaklaşımdır.Ayşegül Bakar, Hakan Tüzün ve Kürşat Çağıltay, “Öğrencilerin Eğitsel Bilgisayar Oyunu Kullanımına İlişkin Görüşleri: Sosyal Bilgiler Dersi Örneği,” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 35 (2008): 27–28 ">【1】 Bu yaklaşım, öğrencilerin bilişsel, duyuşsal ve sosyal gelişimini desteklerken, öğrenmeye yön

Yapılandırmacılık, bilginin öğrenen tarafından pasif bir şekilde dış dünyadan alınmak yerine, bireyin deneyimleri ve mevcut zihinsel yapıları aracılığıyla aktif olarak inşa edildiğini veya yapılandırıldığını öne süren bir bilgi ve öğrenme kuramıdır. Bu yaklaşıma göre öğrenme, ezberleme yoluyla bilgi biriktirme süreci değil, bireyin yeni bilgileri önceki bilgileriyle ilişkilendirerek anlam oluşturmasıdır. Temelini felsefe ve psikolojiden alan yapılandırmacılık, özellikle eğitim bilimleri alanında