`irfangelenegi` Related Article Results

Barış Manço, Türk müzik tarihi içerisinde geleneksel kaynakları özgün bir formda yorumlayarak müziği bir mesaj iletme aracı olarak etkin bir biçimde kullanan, sadece müziğiyle değil yaşantısı ve kılık kıyafetiyle de ön plana çıkan özgün bir sanatçıdır. Bir toplumun maddi ve manevi varlığı ile yazılı ve sözlü değerlerini oluşturan kültürel mirasın aktarımını ve korunmasını sağlayan dil ve kültür öğretimi, insanın ve toplumların gelişmesinde hayati bir önem taşımaktadır. Barış Manço'nun Sanatçı Ki

Çekiç Ali, Türkmen-Abdal ozanıdır. Türk halk müziğinin temsilcilerinden biri olan Çekiç Ali, kısa ömrüne rağmen Kırşehir yöresi abdal geleneğinde izler bırakmış bir ozan olarak değerlendirilmiştir. Sazı ve sözüyle halkın duygularını dile getiren sanatçı, yalnızca bölgesinde değil, Anadolu’nun farklı kesimlerinde de adıyla ve türküleriyle hatırlanmıştır. Çocuk yaşta başladığı müzik serüvenini düğünlerde, halk toplantılarında ve plak kayıtlarında sürdürmüş, özgün icra tarzı ve sesiyle kendine has

Barış Manço is an original artist who actively used music as a vehicle for conveying messages, interpreting traditional sources in an original form—not only through his music but also through his lifestyle and appearance. The transmission and preservation of cultural heritage, which constitutes a society’s material and spiritual existence as well as its written and oral values, through language and cultural education holds vital importance for the development of individuals and societies. Barış

Türkiye’nin yakın tarihine baktığımızda karşımıza, bu ülkenin manevi coğrafyasında, duvarları olmayan ancak tesiri kıtaları aşan bir eğitim ocağı yükselmiştir. Peki bu ocağın adı nedir? "Görünmeyen Üniversite". Bu yapı, bildiğimiz akademik kürsülerden, diplomalardan ve amfilerden çok çok uzaktır. Yazar Ersin Gürdoğan’ın da vurguladığı üzere "bu üniversite başka üniversitelere benzemez." 【1】Peki bu “Görünmeyen Üniversite”nin ismi nedir? Mehmet Zahit Kotku’dur. Mehmet Zahit Kotku, bu müstesna okul

Muhyiddin İbnü’l-Arabî birçok şeyhle görüşmüş, onların telkin ve tavsiyelerinden faydalanmış, hatta kendilerinden hırka giymiş, bunları üstatları ve şeyhleri olarak saygıyla anmış olmakla beraber bir şeyhe intisap edip sülûkünü tamamlamış bir mutasavvıf değildir. Bu husus, doğuştan sahip bulunduğu mânevî istidadın ve kendi ifadesiyle “hâtemü’l-velâye” (velîliğin mührü) oluşunun ona verdiği bir istiğnâ hali olarak değerlendirilebilir. Nitekim İbnü’l-Arabî yirmi yaşında tasavvuf yoluna girdiğini v

Heşt Bihişt müellifi İdrîs-i Bitlisî’nin babasıdır. Nisbesine bakılarak Bitlis’te doğduğu söylenebilir. Hoca Sâdeddin Efendi onun Akkoyunlu sarayında nişancı olarak vazife yaptığını söyler. Abdurrahman-ı Câmî, İbrâhim Gülşenî, Celâleddin ed-Devvânî gibi âlimlerle görüşen Hüsâmeddin’in ailesi, eğitim süreci ve hocaları hakkında yeterli bilgi yoktur. Kendisinden bahseden eserlerde tasavvufta kemal mertebesine ulaştığı, zâhirî ve bâtınî ilimlere vâkıf, ilmiyle âmil, ârif mutasavvıflardan biri olduğ