`edebiturler` Related Article Results

Köken Tamamen Türkçe kökenli olan günce kelimesi, gün ismine, bir kavram veya nesne adı türeten Yeni Türkçe +ce ekinin eklenmesiyle oluşturulmuştur. Kelime, “jurnal” gibi yabancı kökenli sözcüklere Türkçe bir karşılık olarak türetilmiştir. Kullanım Alanları Edebi Tür Olarak: Bir yazarın, sanatçının veya düşünürün yayımlanmak üzere veya özel olarak tuttuğu, edebi değer taşıyan günlük yazılarını tanımlamak için kullanılır. Bu eserler, yazarın iç dünyasını ve yaratım sürecini anlamada önemli bir ka

Köken Fransızca roman kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Eski Fransızca'da romanz kelimesinden evrilmiştir. Bu kelime ise Latince'deki "Roma'ya özgü" anlamına gelen romanice kelimesinin uyarlanmış halidir. Bu kelime ise " İtalya'da bir şehir" olan Roma özel isminden türemiştir. "Çingene" anlamındaki roman kelimesi, Roma dili (Çingenece) roma kelimesinden türemiştir. Bu kelime, Roma dili (Çingenece) rom kelimesinin çoğuludur. Kullanım Alanları Edebiyat dünyasında: Kurmaca anlatı türü ola

Endülüs’te 330-350 (941-961) yılları arasında kaleme alınmıştır. Ebû Ali mukaddimede eseri hakkında bilgi verirken çeşitli konulara dair bilgileri (ahbâr), şiirleri, atasözlerini (emsâl) ve garîb kelimeleri (nevâdir) derlediğini; garîb kelimeleri açıklayarak, şiirleri seçerek, bilgileri ise iyice tetkik ederek eserine aldığını söylemektedir. Bunun yanında garîbü’l-Kur’ân ve Hz. Peygamber’in hadisleriyle ilgili bazı konulara da yer verdiğini, ibdâl ve itbâ‘ gibi konuları kimsenin ele almadığı şek

Köken "Kaşmer" kelimesinin kökeni kesin olarak belirlenmiş değildir. Ancak Türkçeye, farklı kültürlerden ve dil ailelerinden geçmiş olabileceği düşünülmektedir. "Kaşmer" kelimesi, özellikle Osmanlı döneminde ve halk arasında "soytarı" anlamında kullanılmıştır. Kullanım Alanları Edebiyat ve Tiyatroda: Özellikle komedi türündeki edebiyat eserlerinde ve tiyatro oyunlarında, kaşmer terimi, sahnelerde komik veya eğlenceli karakterleri tanımlamak için kullanılabilir. Örneğin, eski tiyatro oyunlarında

Tanım (pey-der-pey پی در پی) Birbiri ardınca, art arda. Yavaş yavaş, azar azar, tedricen. Köken Pey-der-pey kelimesi, Farsça pey der pey (پی در پی) “adım adım, art arda” deyiminden alıntıdır. Bu deyim, Farsça pay (پی) “ayak, adım, art” sözcüğünden türetilmiştir. Pey, "arka" anlamını taşırken, -der- eki "içinde" anlamını katar. Kullanım Alanları Edebiyat: Olayların ardışıklığını veya zaman içindeki yavaş gelişimini ifade etmek için. Gündelik Dil: Süreklilik ve ardışıklığı vurgulayan durumlarda. T

Tanım (ṭavīl طويل) Uzun. Türk edebiyatında kullanılmış olan bir aruz bahri. Köken Tavil kelimesi, Arapça ṭvl kökünden gelen ṭavīl (طويل) “uzun” anlamındaki sözcükten türetilmiştir. Ṭavīl, Arapça ṭāla (طال) “uzadı” fiilinin sıfatıdır. Başlangıçta fiziksel uzunluğu ifade ederken, edebi bağlamda bir aruz vezni olarak da kullanılmıştır. Kullanım Alanları Gündelik Dil: Fiziksel uzunluğu tanımlamak için. Edebiyat: Aruz vezinlerinden biri olarak. Mecaz: Zamanın uzunluğu veya bir sürecin uzaması anlamın

Tanım isim. İstiare, bir sözcüğün doğal anlamı dışında, başka bir anlamı ifade etmek için simgesel ve mecazi bir şekilde kullanılması; anlam kaydırması. Köken Metafor kelimesi, Fransızca métaphore veya İngilizce metaphor sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Eski Yunanca metaphorá (μεταφορά) “1. transfer, başkalaşım, 2. retorikte anlam kaydırması” sözcüğünden türetilmiştir. Metaphorá, Eski Yunanca metaphérō (μεταφέρω) “değiştirme, taşıma, başkalaştırma” fiilinden gelir. Metaphérō, Eski Yunanca phérō

Tanım Plan, isim (Fransızca: Plan) Bir amaç doğrultusunda izlenmesi gereken yol ve yapılan işler bütünü. Mimari projeler veya mühendislik tasarımları için hazırlanan, farklı alanların detaylarını sunan çizimler. Film veya televizyon prodüksiyonlarında, sahnelerin belirli bir açıdan veya düzenle çekilmesi. Geleceğe dönük düşünce veya niyet. Görsel sanatlarda, eserin çeşitli katmanlarının ve perspektiflerin tasarımını ifade eden terim. Köken Plan kelimesi, Fransızca plan kelimesinden Türkçeye geçm

Türk edebiyatında hece ölçüsünü benimseyen ve Milli Edebiyat akımının etkisiyle şekillenen Beş Hececiler, 20. yüzyılın başlarında şiire yeni bir yön vermiştir. Adlarını hece ölçüsünü kullanmalarından ve bu anlayışı benimseyen beş şairden oluşmalarından alan bu topluluk, Servet-i Fünun ve Fecr-i Ati’nin ağır, sanat için sanat anlayışına dayalı diline karşı, halkın anlayabileceği yalın ve akıcı bir üslup geliştirmiştir. Faruk Nafiz Çamlıbel, Enis Behiç Koryürek, Halit Fahri Ozansoy, Orhan Seyfi Or

VIII. yüzyılda Emevîler’in Bizans’a karşı açtıkları savaşlarda “el-Battal” (kahraman) lakabıyla şöhret kazanmış bir müslüman Arap emîrinin Türkler arasında yayılan kahramanlık menkıbelerinin destanlaştırıldığı bir halk hikâyesi olan Battalnâme’nin yazma nüshaları Menâkıb-ı Gazavât-ı Sultan Seyyid Battal Gazi, Hikâyet-i Seyyid Battal Gāzî gibi isimler taşımaktadır. Hikâyenin yazıya geçiriliş tarihi henüz kesin olarak tayin edilememekle beraber bütün araştırmacıların birleşmiş göründükleri zaman d