
Anlamıyorum neden sürünüyorum koşarken. Soluksuzlaştı hecelerim her saniye sayıklarken. Kopamıyorum yol ayrımlarında vedalaşırken. Eskileri hatırlıyorum artık, yenileri unuturken. Kafesteyim, asılıyım anlamıyorum. İpimi bağlayan sen misin bilmiyorum. Çığlıklarıma hapsoldum kaçamıyorum. Zihnimde kıyametin, kopamıyorum. Karlar söndüremedi, içimdeki kor ateş. Sabahlarımı mahvediyor kayıp güneş. Belkide bizdik sarmaşık misali müşevveş. Yılmadan aşacaktık beraber iki tekeş. Bulutları severim seni bam
TR
Sevde Öznur Çalışkan

Bir evde yeterince uzun süre yaşarsanız, duvar saatinin sesini duymamaya başlarsınız. İlk günlerde gece olduğunda tik takları fark edersiniz; sessizliğin içinde belirginleşir, odanın köşelerinden yankılanır. Sonra günler geçer. Aynı ses aynı ritimle devam eder ama zihniniz onu siler. Saat susmamıştır aslında. Siz duymayı bırakmışsınızdır. Belki insan hayatındaki birçok şey de böyledir. Kaybolmazlar. Eksilmezler. Hatta bazen tam yerlerinde durmaya devam ederler. Ama gözümüz, kulağımız, dikkatimiz
TR
Ebrar Sıla Peri

Sessiz. kapalı ve muğlak kafamın içi belki kaçıyorum düşüncelerimden -hayır kaçamıyorum- Sessiz. izler ve imgeler dolu kafamın içi dinlemeye karar verdim düşüncelerimi -dinleyemedim- Sessiz. artık vazgeçmiş kafamın içi bana anlatmaya çalışıyor düşündüklerimi -direniyorum- vazgeçiyor düşlerim, düşüşlerim.
TR
Ebrar Sıla Peri

Ruminasyon, bireyin belirli düşünceler, yaşantılar ya da duygular üzerinde sürekli ve tekrarlayıcı biçimde zihinsel olarak yoğunlaşmasıyla karakterize edilen bir bilişsel süreçtir. Bu süreçte kişi aynı düşünce içeriğini farklı açılardan değerlendirdiğini düşünebilir. Ancak çoğu durumda düşüncenin temel içeriği değişmeden zihinde tekrar etmeye devam eder. Özellikle olumsuz deneyimler, geçmişte yapılan hatalar, sosyal etkileşimlerde yaşanan pişmanlıklar ya da geleceğe yönelik belirsizlikler rumina
TR
Ömer Said Aydın