`zan` ile İlgili Madde Sonuçları

Töhmet "Töhme(t)" (تُهْمَة) kelimesi, Arapçadan alınmış olup “suç isnadı, itham, suçlama kuşkusu” anlamlarına gelir. Bu sözcük, “vehmetmek, temelsiz bir kuşkuya kapılmak” anlamındaki Arapça wahama (وَهَمَ) fiilinden türetilmiştir ve fuʿla(t) vezninde oluşturulmuş bir ism-i merredir; yani fiilin bir defaya mahsus gerçekleşmesini ifade eden isim yapısıdır. Kullanım Alanları Hukuk: Delilsiz suçlamalarla bir kişiyi zan altında bırakmak. Günlük dil: Bir kişiye yönelik asılsız ya da açıklanmamış itham

Köken Farsça gumān (گمان) “olumsuz şüphe, zan” sözcüğünden alınmıştır. Etimolojik açıdan, bu sözcük Avestaca vi-manah- “karşı düşünce” ile ortak kökene sahiptir; burada vi- ön eki, Avestaca mana- “düşünmek” fiilinden türetilmiştir. Kullanım Alanları Edebî-sanatsal kullanım: Karakterlerin iç dünyasında beliren belirsizlik, şüphe, kuşku veya zanı ifade eder. Felsefî-epistemolojik kullanım: Bilgi ve hakikatin kesin olmadığı durumlarda ortaya konan düşünsel varsayımı ifade eder. Tarihî metin incelem

Köken "Wehim" (وهم) kelimesi, Arapçadan alınmış olup “kuşku, kuruntu, gerçek dışı zan” anlamlarına gelir. Bu sözcük, “yanlış bir kuşkuya kapılmak” anlamındaki Arapça wahama (وهم) fiilinden türetilmiştir ve faˁl vezninde bir masdardır; yani kökü whm olan bu fiilden türeyen isim biçimidir. Kullanım Alanları Felsefî metinlerde: Gerçek ile yanılsama, zan ile bilgi arasındaki ayrımı tartışırken kullanılır. Psikoloji ve ruh sağlığı alanında: Gerçek dışı algı ya da temelsiz kuruntu anlamında geçer. Tas