`yukumluluk` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Yüküm kelimesi, Türkiye Türkçesindeki yük- köküne, türetme eki olan +üm getirilerek oluşturulmuş yeni bir isimdir. Türkçedeki klasik yapıdan sapma gösterse de, "yükümlülük" anlamına gelen kısa ve pratik bir biçim olarak türetilmiştir. "Yüküm" sözcüğü bu anlamıyla mecazlaşarak, bireysel ya da kurumsal sorumlulukları tanımlamak için kullanılır. Kullanım Alanları Hukuk: Kanun ve yönetmeliklerde bireylerin ya da tüzel kişilerin yerine getirmesi gereken zorunlulukları belirtmek için kullanılır.

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. "Külfet" kelimesi Arapça k-l-f kökünden türemiştir. Kullanım Alanları Edebiyat: Zahmet, fedakârlık ya da dünya meşguliyetleri gibi temaları anlatırken mecaz anlamda kullanılır. Dinî Metinler: İslam’ın insanlara külfet yüklememesi prensibi bağlamında geçer. Hukuk / Toplum: Görev, sorumluluk veya yükümlülük anlamında sosyal sorumluluk dilinde kullanılır.

Köken Ahit kelimesi, Türkçeye Arapça ˁahd (عهد) sözcüğünden geçmiştir. Bu kelime, “söz verme, yükümlülük altına girme, antlaşma yapma” anlamlarını taşır. Arapçada ˁhd kökünden gelen ve “şart koşmak, sözleşmek” anlamındaki ˁahida fiilinden türetilmiştir. ˁahd, bu fiilin faʿl vezninde masdarıdır. Türkçede hem bireysel söz verme hem de yazılı-yazısız anlaşmaları ifade eden güçlü bir kavram olarak yerleşmiştir. Ayrıca eski metinlerde “zaman, devir” anlamında da kullanımı yaygındır. Kullanım Alanları

Tanım sıfat, isim. Yükümlü. Eksiksiz, özenli bir biçimde yapılmış. Vergi vermekle yükümlü olan kimse veya kuruluş. Köken Arapça "mükellef" kelimesinden türetilmiştir. "K-l-f" kökünden gelir ve "yükümlü kılınan, sorumlu olan" anlamına gelir. Kullanım Alanları Vergi Hukuku: Gelir vergisi, kurumlar vergisi gibi mali yükümlülüklere tabi olan kişi veya kurumlar için kullanılır. İdare Hukuku: Belirli bir görev veya yükümlülüğü yerine getirme sorumluluğu olan bireyler veya kuruluşlar. Gündelik Dil: Sor