`yucelik` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken "Ulvi" kelimesi Arapça kökenlidir. "Büyüklük, yücelik anlamına gelen "ulüvv" kelimesinden türemiştir. Kullanım Alanları Edebiyat: Yüksek duyguların, manevi değerlerin ve yüce ideallerin anlatımında kullanılır. Tasavvuf: Allah’a yakınlık, aşk-ı ilâhî gibi kavramlarla birlikte zikredilir. Felsefe / Ahlâk: Ahlâkî olarak yüce ve soylu davranışlar, düşünceler için tercih edilir. Günlük Dil: Saygınlık, derinlik veya ruhsal yücelik ima eden durumlarda mecazî anlamda yer alır.

Kökeni Arapça ʿulvî (عُلْوِيّ) sıfatına, isim türeten -iyyet eki getirilerek oluşturulmuştur. “Yükseklik, yücelik, manevî üstünlük” anlamına gelir. Türkçeye bu anlamıyla geçmiş; özellikle ruhsal derinlik, ahlakî yücelik ve kutsallık gibi kavramların ifadesinde kullanılmaya başlanmıştır. Kullanım Alanları Dini ve Manevî Anlatımlar: İlahi olana, yüksek ruh hâline veya kutsallığa dair anlatımlarda, insanın yüce bir varlıkla ilişkisindeki derinliği ifade etmekte kullanılır. Edebî ve Sanatsal Üslup:

Köken Muazzam, Arapça muʿaẓẓam (معظّم) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapçada “yüceltmek, ululamak” anlamına gelen taʿẓīm fiilinden türemiş olup “büyütülmüş, yüceltilmiş, büyük kabul edilen” anlamlarını ifade etmektedir. Kullanım Alanları Günlük Dil: Boyut olarak büyük olan nesne, yapı veya durumları ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Yücelik, ihtişam ve büyüklük duygusu vermek amacıyla kişileri, mekânları veya olayları betimlemede tercih edilir. Sanat ve Mimari: Görkemli, etki

Köken Zülcelal kelimesi, Arapça ḏū’l-celāl (ذو الجلال) ifadesinden Türkçeye geçmiş olup “celal sahibi, azamet ve yücelik sahibi” anlamına gelmektedir. Bu yapı, Arapçada “ḏū” (sahip) ve “celāl” (büyüklük, haşmet, yücelik) kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Kullanım Alanları Dinî metinler: Allah’ın isimlerinden biri olarak (Esma-i Hüsna bağlamında) kullanılır. Tasavvuf: İlahi azamet, kudret ve yüceliği ifade eden bir kavram olarak yer alır. Klasik edebiyat: Allah’ın büyüklüğünü, kudretini ve

Köken Arapça ˁizz (عِزّ) “şeref, yücelik” kelimesinden türemiştir. Tâziz, “yüceltmek, saygıyla anmak” anlamında kullanılır. Kullanım Alanları Edebiyat ve Şiir: Divan şiirinde ve klasik edebi metinlerde saygı ve yüceltme anlamında kullanılmıştır. Tarih ve Kültür: Önemli şahsiyetlerin ve kutsal mekânların saygıyla anılması bağlamında kullanılır. Din ve Toplumsal Gelenekler: Saygı gösterme ve hürmet anlamına gelen ifadelerde yer alır.

Köken Arapça ʿaẓamet (عَظَمَة) “aşırı derecede büyük olma, muazzam olma, yücelik” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Arapça ʿaẓuma (عَظُمَ) “aşırı büyük idi, muazzam idi” fiilinin faˁala(t) vezninde mastarıdır. Kullanım Alanları Edebiyat: Yücelik, büyüklük veya görkemin tasvirinde kullanılır. Sosyolojik: İnsanların veya toplumların büyük başarılarına atıfta bulunarak, genellikle kibirli bir anlamda kullanılabilir. Günlük Konuşma: Kibirli bir tavır veya davranış sergileyen kişiler için de mecaz an