`yazmaeserler` ile İlgili Madde Sonuçları

Tiridine Bandım, Anadolu halk müziği repertuvarında yer alan, sözleri ve ezgisi bakımından Kastamonu ve çevresiyle ilişkilendirilen anonim bir halk türküsüdür. Türkü, sözlü kültür ortamında oluşmuş ve yöresel yaşam pratikleri ile toplumsal ilişkileri konu edinen anlatı unsurlarını bünyesinde barındırmaktadır. Günlük hayata ait söylem kalıpları, yerel dil özellikleri ve anlatı yapısı, türkünün oluştuğu kültürel çevreye ait özellikleri göstermektedir. Yılmaz Cesur - Tiridine Bandım (Netd Müzik) "

Köken Kelime, Farsça der kenār (در کنار “kenarda, yanında”) terkibinden Osmanlı Türkçesine geçmiştir. Bu yapı, Farsça der eki ile kenār isminin birleşmesinden oluşmuştur. Aslen “yanında, kenarda” anlamına gelen ifade, zamanla isimleşerek “sayfa kenarına yazılan not” anlamında kullanılmaya başlamıştır. Kullanım Alanları Yazma eser ve kitap kültürü: El yazması eserlerde metnin kenarına düşülen açıklayıcı notlar, düzeltmeler ve ilâveler için kullanılır. Osmanlı bürokrasisi: Resmî belgelerde, bir ya

Mecmuaların Sistematik Tasnifi Projesi (MESTAP), Osmanlı şiir mecmualarının sistematik biçimde tasnif edilmesi ve araştırmacıların hizmetine sunulması amacıyla geliştirilen projedir. 2012 yılında Prof. Dr. Mehmet Fatih Köksal öncülüğünde başlatılmıştır. Mecmualar, klasik Türk edebiyatının hem kaynak hem de tamamlayıcı unsurlarından biri olarak önemli veriler barındırdığından, bu proje edebiyat tarihi ve kültür çalışmaları için temel bir referans niteliği taşımaktadır. Amaç ve Kapsam MESTAP’ın te

Geç Dönem Çağatay Türkçesiyle Yazılmış Mensur İskendernâme, 19. yüzyıl Çağatay Türkçesi devrine ait bir eser olup İsveç-Lund Üniversitesi Kütüphanesi’nin “Gunnar Jaring Koleksiyonu” içerisinde yer alır. Eser, 104 varaktır ve Nestalik hatla yazılmıştır. “Bu İskender-nāme kitābnı tā’rīḫniñ miñ ėkki yüz yėtmiş yėttesi (1277) Şevvāl ayınıñ se-şenbe küni1 Mollā Ebū’l Ḳāsım tamām ḳılġan.” adlı ibarede eserin müellifi, müstensihi yahut da sadece eseri bitiren bir okuru; ismini Molla Ebū’l Ḳāsım olarak

Sivas şehrinde bulunan Ziya Bey Yazma Eserler Kütüphanesi de işte böyle önemli bir bilgi hazinesidir. Bu kütüphane, sadece kitaplarla dolu bir bina değil, aynı zamanda geçmişten bugüne taşınmış çok özel el yazması eserleri koruyan bir kültür merkezidir. Nerelerde Bulunur ve Nasıl Kuruldu? Bu kütüphane, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'ndeki güzel şehir Sivas'ın merkezinde yer alır. Kütüphanenin kurucusu, Yusuf Ziya Başara adında, okumayı ve öğrenmeyi çok seven bir kişidir. Yusuf Ziya Bey, 1908 yıl

Katı' sanatı, kâğıt veya deri üzerine çizilen yazı ve motiflerin, keskin uçlu aletlerle oyularak veya kesilerek bir başka zemin üzerine yapıştırılmasıyla oluşturulan geleneksel bir süsleme sanatıdır. Türkçede "kâğıt oyma" olarak da bilinen bu sanat, Arapça'da "kat’ı" olarak adlandırılmıştır. Osmanlı döneminde de bu terim kullanılmıştır. Katı' sanatı, geleneksel Türk sanatları arasında önemli bir yere sahiptir ve özellikle yazma eserlerin ciltlerinde estetik bir değer katması için kullanılmıştır.

Berlin Devlet Kütüphanesi (Staatsbibliothek zu Berlin), Prusya Kültürel Mirası Koleksiyonu’nda yer alan Ms. or. oct. 3744 numaralı mecmua, klasik Türk edebiyatı araştırmaları açısından önemli bir yazma eserdir. Eser, farklı şairlerin şiirlerini, çeşitli risaleleri ve tek nüsha hâlinde günümüze ulaşmış bazı eserleri ihtiva etmesiyle öne çıkmaktadır. Fizikî Özellikleri Mecmua, 236 varaktan oluşmaktadır. Âharlı kâğıt üzerine harekeli nesih yazıyla istinsah edilmiştir. Yazılar genellikle tek sütun h

Acâibü’l-Mahlûkât, İslâmî literatürde coğrafya, kozmografya, tabiat bilimleri, mitolojik unsurlar ve çeşitli garipliklerle ilgili bilgileri bir araya getiren ansiklopedik nitelikte eserleri ifade eden bir terimdir. Bu eserler, yazıldıkları dönemin evren tasavvurunu, yaratılış anlayışını, kozmolojik düzen algısını ve dünya hakkındaki bilgi birikimini yansıtan metinlerdir. Çeşitli dillerde telif ve tercüme edilen bu türün İslâm dünyasında en yaygın örnekleri Farsça ve Arapça olarak kaleme alınmış,

15 Ocak 1851’de Irnsum’da doğdu. Dokkum’daki Latin School’u ve ardından Leiden Üniversitesi’ni bitirdi. 1875 yılında aynı üniversitede hazırladığı De strijd over het dogma in den Islam tot op el-Aschʿarī (Eş‘arî’ye kadarki İslâm akaidi üzerine tartışma) adlı Flamanca teziyle (Leiden 1875) ilâhiyat doktoru unvanını aldı. 1874-1890 yılları arasında Leiden Üniversitesi Kütüphanesi’nin Şark El Yazmaları Bölümü’nde çalıştı. Bu arada üniversiteye bağlı İslâm Enstitüsü’nde Farsça ve Türkçe dersleri ver

Kahire ve Mekke’de kendisiyle görüşen Şemseddin es-Sehâvî’nin naklettiğine göre Cemâziyelâhir 813’te (Ekim 1410) Asyût’ta doğdu. Hayatı hakkında bilinenler, İtḥâfü’l-aḫiṣṣâ adlı eserinin başında verdiği bilgiler ve Sehâvî’nin kaydettikleriyle sınırlıdır. Minhâcî nisbesini niçin aldığı da belli değildir. İlk eğitimini Asyût’ta aldı; Kur’ân-ı Kerîm yanında el-ʿUmde, el-Erbaʿûn en-Neveviyye, eş-Şâṭıbiyye, Minhâcü’ṭ-ṭâlibîn, Minhâcü’l-vüṣûl gibi metinleri ezberledi. Kahire’de İbn Hacer el-Askalânî,