
Kabak kemane, gövdesi geleneksel olarak su kabağından yapılan, ses tablası deriyle kaplı ve yayla çalınan bir Türk halk müziği çalgısıdır. Telli ve yaylı sazlar arasında deri kapak kullanımıyla ayırt edilen bu çalgı, tarihsel süreçte Anadolu’da özellikle Batı ve Güneybatı bölgelerinde yaygınlık kazanmış; zamanla yöresel bir çalgı olmanın ötesine geçerek Türkiye genelinde bilinen ve icra edilen bir nitelik kazanmıştır.Kabak Kemane Görseli (Visit İzmir)" image-alternate="" image-element-format="ri
TR
İremsu Ümit

Keman, yaylı çalgılar ailesine ait, dört telli ve genellikle ahşaptan yapılan bir müzik aletidir. Yayla çalınır ve tellerin titreşmesiyle ses çıkarır. En ince sesleri veren yaylı çalgı olan keman, hem solo hem de orkestra çalgısı olarak çok sayıda müzik türünde yer alır.Kemanın TarihçesiKemanın kökeni, 16. yüzyılda İtalya’ya dayanır. Bu dönemden önce kullanılan "viyol" gibi çalgılardan evrilmiştir. Zamanla İtalyan yapımcılar Andrea Amati, Antonio Stradivari ve Giuseppe Guarneri gibi ustalar, kem
TR
Rüya Dumlu
ÇeKökenİngilizce cello sözcüğünden alıntıdır. Bu kelime, İtalyanca violoncello "violone'nin küçüğü olan bir çalgı" sözcüğünden türetilmiştir. Violoncello kelimesi, violone (viola'nın büyüğü) kelimesinin küçültme şeklidir.Kullanım AlanlarıMüzik: Çello, orkestraların yaylı çalgılar grubunun önemli bir parçasıdır ve solo performanslar için de yaygın olarak kullanılır.
TR
Ahsen Buyurkan