`yavru` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenOğlak sözcüğü, oġul (“yavru”) kelimesine -ak ekinin eklenmesiyle türetilmiştir. Türkçenin bilinen en eski sözlüğü olan Kaşgarlı Mahmud’un Divanü Lügati’t-Türk adlı eserinde bu kelimeye yer verilmiştir.Kullanım AlanlarıDoğa ve Hayvan Bilimi: Keçinin yavrusu.Astroloji: Bir burç adı olarak kullanılır.Coğrafya: Oğlak Dönencesi, yeryüzünün güney yarımküresinde, Ekvator’un 23° 27′ güneyinden geçen enlemdir.

KökenKökeni kesin olmamakla beraber Orta Türkçede "yavrığ" yani “hayvanın küçüğü” sözcüğünden evrilmiş ve bu şekilde kullanılmıştır.Kullanım AlanlarıZooloji: Hayvanların yeni doğmuş bireylerini tanımlamak için kullanılır.Günlük Dil: Küçük çocuklar veya sevgi ifadelerinde mecazi anlamla kullanılır.Sosyoloji ve Edebiyat: Aidiyet, bağlılık ve sevgi bildiren anlamlarda mecazi biçimde yer alır.Biyoloji ve Botanik: Bitkilerde veya bazı canlı yapılarda ana yapıdan ayrılan küçük parçaları tanımlar.

KökenGünü kelimesi, Eski Türkçe küni biçiminden türemiştir; bu biçim hem “kıskançlık” hem de “kuma, cariye” anlamlarını içerir. Eski Türkçe küŋ sözcüğü ile ortak bir köke sahiptir. Ayrıca, Eski Türkçe biçim Orta Farsça knīg / kanīg “kız” sözcüğünden etkilenmiş olup bu Farsça biçimin kökeni Avestaca kainyā / kainīka “kadın veya kız” il eş kökenlidir.Kullanım AlanlarıEdebiyat / Halk Dili: Kıskançlık veya haset durumlarını anlatmak için; özellikle eski şiir ve halk hikâyelerinde kullanılır.Hayvancı