`yavru` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Oğlak sözcüğü, oġul (“yavru”) kelimesine -ak ekinin eklenmesiyle türetilmiştir. Türkçenin bilinen en eski sözlüğü olan Kaşgarlı Mahmud’un Divanü Lügati’t-Türk adlı eserinde bu kelimeye yer verilmiştir. Kullanım Alanları Doğa ve Hayvan Bilimi: Keçinin yavrusu. Astroloji: Bir burç adı olarak kullanılır. Coğrafya: Oğlak Dönencesi, yeryüzünün güney yarımküresinde, Ekvator’un 23° 27′ güneyinden geçen enlemdir.

Köken Günü kelimesi, Eski Türkçe küni biçiminden türemiştir; bu biçim hem “kıskançlık” hem de “kuma, cariye” anlamlarını içerir. Eski Türkçe küŋ sözcüğü ile ortak bir köke sahiptir. Ayrıca, Eski Türkçe biçim Orta Farsça knīg / kanīg “kız” sözcüğünden etkilenmiş olup bu Farsça biçimin kökeni Avestaca kainyā / kainīka “kadın veya kız” il eş kökenlidir. Kullanım Alanları Edebiyat / Halk Dili: Kıskançlık veya haset durumlarını anlatmak için; özellikle eski şiir ve halk hikâyelerinde kullanılır. Hayv

Köken Kökeni kesin olmamakla beraber Orta Türkçede "yavrığ" yani “hayvanın küçüğü” sözcüğünden evrilmiş ve bu şekilde kullanılmıştır. Kullanım Alanları Zooloji: Hayvanların yeni doğmuş bireylerini tanımlamak için kullanılır. Günlük Dil: Küçük çocuklar veya sevgi ifadelerinde mecazi anlamla kullanılır. Sosyoloji ve Edebiyat: Aidiyet, bağlılık ve sevgi bildiren anlamlarda mecazi biçimde yer alır. Biyoloji ve Botanik: Bitkilerde veya bazı canlı yapılarda ana yapıdan ayrılan küçük parçaları tanımlar