
Renaissance architecture is an architectural approach that emerged in 15th-century Italy through the reinterpretation of the fundamental principles of ancient Roman architecture. The term, meaning “rebirth,” established symmetry, proportion, geometry, and harmony with nature as the primary principles of architectural design, grounded in a human-centered worldview. Buildings were no longer constructed solely for functional purposes but also as aesthetic, intellectual, and social representations.
EN
Esra Özkafa

Rönesans mimarlığı, 15. yüzyılda İtalya’da ortaya çıkan ve Antik Roma mimarisinin temel ilkelerinin yeniden yorumlanmasıyla gelişen bir mimari anlayıştır. “Yeniden doğuş” anlamına gelen bu dönem, insan merkezli bir düşünce sistemini temel alarak simetri, oran, geometri ve doğayla uyum gibi kavramları mimari tasarımın başlıca ilkeleri hâline getirmiştir. Yapılar artık yalnızca işlevsel amaçlar için değil, aynı zamanda estetik, düşünsel ve toplumsal birer temsil alanı olarak da inşa edilmiştir. Dö
TR
Esra Özkafa