`ustun` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken “Üstün” kelimesi, Eski Türkçedeki “üst” sözcüğüne getirilen +(I)n ekiyle türetilmiştir. Eski Türkçede “üstün” zarf olarak “üste, üstte” anlamına gelirken, zamanla sıfat hâlini almış ve “benzerlerine göre daha yüksek, daha iyi, daha değerli olan” anlamında kullanılmaya başlanmıştır. Bugünkü kullanımında hem nitelik bakımından üstünlük ifade eder (örneğin: üstün zekâ), hem de karşılaştırmalı üstünlük bildiren deyimlere (üstün gelmek, üstün tutmak) temel oluşturur. Kullanım Alanları Yan Anlam

Köken Üstün zekâ ifadesindeki “üstün” sözcüğü, kökenini Eski Türkçedeki üst kelimesinden alır. Bu sözcük, yön ve konum bildiren bir zarf olarak kullanılırken, sonuna getirilen +(I)n ekiyle birlikte "üst tarafta bulunan" anlamını kazanmıştır. Eski Türkçede yaygın olarak zarf şeklinde yer alırken, Türkiye Türkçesinde uzun bir süre kullanılmamış; ancak daha sonraki dönemlerde, bu kez sıfat olarak yeniden dilde yer edinmiştir. “Zekâ” ise Arapça ḏky köküne dayanan ḏakāˀ (ذكاء) kelimesinden türemiştir