`turkcesozluk` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Aksülamel, Arapça ˁaks (عكس) “ters, zıt” ve ˁamal (عمل) “iş, eylem” kelimelerinin birleşiminden oluşan ʿaksü’l-ʿamel yapısından Türkçeye geçmiştir. Kelime, “bir eyleme karşı verilen karşı hareket, tepki” anlamını taşır. Kullanım Alanları Siyaset: Toplumsal ya da politik bir karara verilen tepkileri ifade etmek için kullanılır. Toplum ve Sosyoloji: Bir olayın toplumda oluşturduğu karşı etkiyi anlatır. Edebî Dil: Bir durumun insanlarda uyandırdığı duygusal veya düşünsel karşılığı belirtmek i

Köken Vesâit, Arapça w-s-ṭ (وسط) kökünden türeyen vesā’iṭ (وسائط) sözcüğünün çoğul biçiminden Türkçeye geçmiştir. Kelime, Arapçada “ara, vasıta, aracılar” anlamındaki wāsiṭa sözcüğünün çoğulu olup “araçlar, vasıtalar” anlamını taşır. Kullanım Alanları Ulaşım: İnsan ve yük taşımacılığında kullanılan araçları ifade etmek için kullanılır. Haberleşme: Bilgi ve mesajların iletilmesini sağlayan araç ve sistemleri anlatmak için yer alır. Teknoloji: Bir amaca ulaşmak için kullanılan teknik araç ve siste

Köken Lafügüzaf kelimesi, Farsça lāf (لاف) "söz, özellikle anlamsız söz" ile guzāf (گزاف) "boş söz, saçma" sözcüklerinin birleşmesinden oluşan lāf ü guzāf tamlamasından Türkçeye geçmiştir. Kullanım Alanları Günlük kullanım: Boş, gereksiz veya yersiz konuşmaları nitelemek için kullanılır. Edebî kullanım: Klasik ve modern Türk edebiyatında, anlam bakımından değersiz veya gereksiz sözleri ifade etmek amacıyla kullanılır. Mecazî kullanım: Bir konuşmanın, tartışmanın veya sözün önemsiz ve sonuçsuz ol

Köken Sehven kelimesi, Arapça sehv (سَهْو) kökünden türetilmiştir ve "yanılma, gaflet etme" anlamına gelir. Sehv, "dikkatsizlik sonucu yapılan hata" anlamına gelir ve tenvin eklenerek sehven şeklinde zarf olarak kullanılır. Kullanım Alanları Gündelik Dil: Yanlışlıkla yapılan hataları ifade etmek için. Resmi Yazışmalar: Düzeltmeler veya yanlışlık sonucu oluşan durumları açıklamak için. Hukuki Metinler: Hatalı işlemler veya yanlış beyanda bulunmayı belirtmek için. Örnek Cümleler Belgede sehven yap

Kökeni Arapça ṣāf (صاف) “saf, temiz” ve Farsça derūn (درون) "iç yüz, gönül” kelimelerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Kullanım Alanları Günlük konuşma dili: Saf ve kolay aldanabilen kişileri nitelemek için kullanılır. Edebî metinler: Karakterlerin saf ve kolay kandırılabilen yönlerini anlatırken kullanılır.

Köken Meneviş kelimesinin kökeni kesin olarak belirlenememiştir. Farsça mīnā-vaş (میناوش) "emaye, parlak cila" anlamındaki birleşik kelimeden geçmiş olabileceği değerlendirilmektedir. Bu birleşik yapı, mīnā "mine, boncuk" ile vaş "benzer, gibi" unsurlarından oluşmaktadır. Kelime ayrıca tarihî kaynaklarda menekşe ve mevc (dalga) ile ilişkilendirilmiş olmakla birlikte, bu açıklamalar kesinlik kazanmamıştır. Kullanım Alanları Malzeme ve Yüzey Tanımlamaları: Metal, taş ve cilalı yüzeylerde görülen p

Köken Nabız, Arapça nabż (ﻧﺒﺾ) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. “Kalp atışı” anlamına gelen bu sözcük, Arapça nabaḍa (نَبَضَ) “kalp attı” fiilinin mastar biçimidir. Kelimenin kökeni, Arapçadaki nbḍ köküne dayanmakta olup temel anlamı “vurmak, atmak, çarpmak”tır. Kullanım Alanları Tıp: Kalp atışlarının sayısını ve ritmini değerlendirmek amacıyla kullanılan temel yaşamsal bulgulardan biridir. Nabız ölçümü, dolaşım sistemi ve kalp sağlığı hakkında önemli bilgiler verir. Günlük Konuşma: Sağlık durumu

Köken Arapça kökenlidir. “A-s-r” kökünden türemiştir. “Eser” kelimesi ile aynı kökten gelir. “Tesir” (etki) sözcüğünden türeyen bu kelime, “etkilenmiş” anlamı taşır. Osmanlı Türkçesinde de sıkça kullanılmıştır. Kullanım Alanları Günlük Dil: Duygusal olaylar karşısında insanların ruhsal durumunu tanımlamak için kullanılır. Edebiyat: Özellikle şiir ve romanlarda karakterlerin iç dünyalarını betimlemek amacıyla tercih edilir. Tarihî Metinler: Osmanlı dönemi yazılı kaynaklarında yaygın bir biçimde g

Tanım İsim, müzik, Farsça kökenli 1. Ezgi, makam, nağme; belirli bir melodisi olan müzikal yapı. 2. mecaz. Çok tekrarlandığı için bıkkınlık veren söz, klişe. 3. Edebiyatta dört mısralı bir nazım şekli, dörtlük; rubai. Köken Kelime, Farsça tarāne ترانه “çalgı sesi, velvele, şiire eşlik eden musiki” sözcüğünden alıntıdır. Terane kelimesi, klasik Fars edebiyatında hem müzik hem de şiirle bağlantılı olarak kullanılmıştır. Kullanım Alanları Müzik: Şarkı sözlerinde ve melodilerde. Edebiyat: Özellikle

Köken Noksan, Arapça n-q-ṣ (نقص) kökünden türeyen nuqṣān (نُقْصَان) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Kelime, Arapçada “eksilme, azalma, eksik olma” anlamındaki fiilden türemiş olup “eksiklik, yetersizlik” anlamını taşır. Kullanım Alanları Günlük Dil: Bir şeyin eksik ya da tamamlanmamış olduğunu belirtmek için kullanılır. Resmî ve İdari Metinler: Sayım, kontrol ve denetimlerde eksik kalan durumları ifade eder. Edebî Dil: Kusur, eksiklik veya insanın tamamlanmamış yönlerini anlatmak için mecaz anla