`tohumluksecimi` ile İlgili Madde Sonuçları

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıllarında milli ekonominin temelini oluşturan tarımsal faaliyetlerin modernleştirilmesi, kırsal nüfusun ekonomik olarak desteklenmesi ve bilimsel üretim yöntemlerinin ülke geneline yayılması amacıyla devlet eliyle uygulanan politikaların, kurulan tesislerin ve stratejilerin bütününe verilen addır. Nüfusunun büyük çoğunluğunun kırsalda yaşadığı ve geçimini tarımla sağladığı bir dönemde, geleneksel ve yetersiz üretim modellerinden çağdaş tarım uygulamalarına geçiş,

Hardal otu (Sinapis arvensis L. ve yakın akrabası Sinapis alba L.); turpgiller (Brassicaceae) familyasına mensup, tek yıllık, otsu formda gelişen, sarı çiçekli bitki türleridir. Akdeniz havzası başta olmak üzere dünyanın pek çok bölgesinde geniş yayılış gösteren bitkiler, tarım alanlarında rekabetçi bir yabancı ot olarak görülmelerinin yanı sıra tohumlarının içerdikleri karakteristik yağlar ve tat bileşenleri sebebiyle ekonomik değere sahiptir. Serin iklim koşullarına adaptasyon sağlayan, nemli

Ladin (Picea); çamgiller (Pinaceae) familyasına ait, her dem yeşil, iğne yapraklı ve piramidal formda gelişen bir orman ağacı cinsidir. Dünya genelinde kuzey yarım kürenin serin ve nemli bölgelerinde yayılış gösteren ladin taksonları, Türkiye’de doğal olarak yalnızca Doğu Karadeniz Bölgesi'nde (Ordu’dan Gürcistan sınırına kadar) Doğu ladini (Picea orientalis) türü ile temsil edilir. Ortalama 40-50 metre boya ve 1,5-2 metre gövde çapına ulaşabilen ladin türleri, silindirik gövde yapıları ve aşağı

Tohum gen bankaları, bitki genetik kaynaklarının (BGK) doğal yaşam alanları dışında (ex-situ) muhafaza edildiği teknik bir tesistir. Bu tesisler, tohumların düşük nem içeriğine kadar kurutularak canlılıklarını kaybetmeden düşük sıcaklıklarda uzun süreli depolandığı yerlerdir. Bitki genetik kaynakları, gıda ve beslenme güvenliğinin sağlanması, tarımsal üretim sistemlerinin dayanıklılığının artırılması ve iklim değişikliği gibi gelecekteki çevresel koşullara uyum sağlanması açısından bir kaynak te

Köken Eski Türkçe tarı- “ekin ekmek, saçmak” fiilinden türemiştir. Bu köke Yeni Türkçe’de ad türeten +Im eki eklenerek tarım biçimi oluşmuştur. Eski Türkçede ayrıca tarım biçimi “akarsuyun dağıldığı yer, delta” anlamında da kullanılmıştır. Günümüz Türkçesinde kullanılan biçim Cumhuriyet Dönemiyle birlikte yerleşmiştir. 1935 tarihli Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu’nda “tarım (bkz. ekincilik) = ziraat” biçiminde kaydedilmiştir. Kullanım Alanları Ekonomi: Üretim sektörü, istihdam ve kalkınma pol

Yeşil Devrim, 1960'lı yıllarda tarımsal üretim alanında başlayan ve gelişmekte olan ülkelerde özellikle buğday ve pirinç veriminde hızlı artışları ifade eden bir terimdir. Bu süreç, yüksek verimli tohum çeşitlerinin gübre, kontrollü sulama ve diğer kimyasal girdilerden oluşan bir teknoloji paketinin uygulanmasına dayanır. Yeni çeşitler, gübre veya kontrollü sulama olmadan geleneksel türlerden daha fazla verim sağlamazken, paket tam olarak uygulandığında dönüm başına önemli ölçüde daha yüksek ver