`susleme` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Türkiye Türkçesinde kullanılan söve kelimesi, söbek / sübek biçimlerinden gelişmiştir. Bu sözcük, bir yandan “oval” ya da “mil, değirmen veya kapı pimi” anlamlarını taşır; diğer yandan ise söbi (sivri, oval) sözcüğüne dayanır. "Kapı ve pencere kenarlarındaki süs kalıpları" anlamındaki söve, Fransızca seuil “kapı eşiği, kapı ve pencere kenarı” sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Kullanım Alanları Şekil ve Biçim Betimlemeleri: Yapı unsurlarının çevresini kuşatan, belirgin sınır çizgisi oluşturan

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. Şatafat (ﺷﻄﻔﺎﺕ) kelimesi, şaṭaf kelimesine gelen çoğul eki -at ile türemiştir. Kullanım Alanları Günlük konuşma dilinde: Aşırı süslü, dikkat çekici giyim, eşya veya yaşam tarzlarını tanımlarken kullanılır. Gazete ve dergi yazılarında: Gösterişli yaşamlar veya abartılı dekorasyonlar anlatılırken yer bulur. Edebî metinlerde ve romanlarda: Karakterlerin zenginlik ya da kibir göstergesi olarak şatafatlı giysi, ev veya düğün tasvirlerinde geçer. Mimari anlatımlarda

Köken Kökeni kesin olarak bilinmemektedir. Kullanım Alanları Giyim: Kadın giysilerinde, özellikle etek ucu, kol ve yaka süslemelerindeki fırfırı ifade etmede kullanılır. Ev tekstili: Perde, yatak örtüsü, masa örtüsü gibi eşyaların kenar süslerindeki fırfırı ifade etmede kullanılır. Mecazi kullanım: Aşırıya kaçan veya gereksiz süs anlamında da kullanılabilir.

Köken Rokoko kelimesi, Türkçeye Fransızca “rococo” sözcüğünden geçmiştir. Bu kelime, Fransızcada taş süslemelerini ifade eden rocaille terimiyle bağlantılıdır. 18. yüzyılda Fransa’da gelişen rokoko üslubu, zamanla Avrupa’nın diğer bölgelerine ve farklı sanat disiplinlerine yayılmış, Türkçede de orijinal telaffuz ve biçimiyle yer bulmuştur. Kullanım Alanları Rokoko; sanat tarihinde özellikle mimarlık, iç dekorasyon, mobilya ve resim alanlarında kullanılan aşırı süslü, kıvrımlı ve zarif detaylarla

Yazma eser kültürü, yalnızca yazıya dökülmüş metinlerden ibaret olmayıp bu eserlerin ortaya çıkmasından korunmasına kadar geniş bir süreci kapsayan bir ekosistemi ifade eder. Bu süreçte, metinlerin oluşturulması, yazılması, süslenmesi, ciltlenmesi ve korunması gibi her aşama, farklı uzmanlık alanlarını ve meslek gruplarını gerektirir. Yazma eserlerin üretiminde yer alan bu zanaatkârlar ve sanatçılar, sadece pratik bir işlevi yerine getirmekle kalmamış, aynı zamanda yazma eserlerin estetik ve san

Köken “Yaldız” kelimesi, Eski Türkçe yaldır- (parlamak) fiilinden türemiştir ve yulduz (yıldız, parıltı) kelimesiyle eş kökenlidir. Kullanım Alanları Akademik: Sanat tarihi, geleneksel el sanatları, restorasyon ve dekoratif tasarım alanlarında kullanılır. Altın veya altın görünümlü süsleme tekniği olarak incelenir. Mimari bezemelerde, minyatürlerde ve kitap süslemelerinde sıkça yer alır. Kültürel: Edebiyat, halk şiiri, mimari ve geleneksel sanatlarda zenginlik, gösteriş, dış güzellik anlamlarınd

Köken "Zerrin" kelimesi Farsça kökenlidir. Farsçada "altın" anlamına gelen "zer" kelimesine "-în" ekinin getirilmesi sonucu oluşan "zerîn - zerrîn" kelimelerinden evrilmiştir. Kullanım Alanları Edebiyat: Betimlemelerde altın gibi ışıldayan nesneleri, doğa unsurlarını veya fiziksel güzelliği vurgulamak için kullanılır. Sanat ve Estetik: Altınla süslenmiş kumaş, kıyafet veya yapı öğelerini tanımlamakta tercih edilir.

Yatağan, Osmanlı İmparatorluğu'nda 16. yüzyıldan 19. yüzyılın sonlarına kadar yaygın olarak kullanılmış, kendine özgü formuyla hem kılıçtan hem de paladan ayrılan, tek kenarı keskin, kısa ve hafif eğri bir yakın dövüş silahıdır. Genellikle bir saldırı silahı olmasının yanı sıra, sahibinin sosyal statüsünü ve zenginliğini gösteren bir simge olarak da önem taşımıştır. Hem kesme hem de delme kabiliyetine sahip olan bu silah, özellikle Yeniçeriler tarafından kullanılmasıyla bilinir. İşlemeli Yatağan

Anadolu Selçuklu mimarisi, 11. yüzyıldan 13. yüzyıla uzanan süreçte, özellikle 1071 Malazgirt Zaferi sonrasında Türklerin Anadolu’ya yerleşmeye başlamasıyla şekillenen, İslami ve yerel unsurların sentezine dayalı özgün bir mimari üsluptur. Bu mimari, yalnızca işlevsel yapılar inşa etmeyi değil, aynı zamanda derin anlam katmanları taşıyan sembolik ve kozmolojik bir anlatıyı da içerir. Selçuklu yapıları, dini, kamusal ve savunma amaçlı yapılarda ortak bir estetik dil geliştirmiştir. Bu dil, Orta A

Köken Fransızca "décor" kelimesinden türetilmiştir ve "süsleme, arka plan" anlamına gelir. Kullanım Alanları Sanat: Tiyatro, sinema ve televizyon gibi sahne sanatlarında görsel düzenleme anlamında kullanılır. İç Mekân Tasarımı: Mekânların görsel olarak düzenlenmesi veya süslenmesi için kullanılır.