AnKutsal mekânlar, insan topluluklarının dünyevi hayatları ile manevi inanç sistemleri arasındaki köprüyü kuran, fiziksel ve sembolik anlam yüklenmiş alanlardır. Bu alanlar yalnızca ibadet için kullanılan yerler değildir. Aynı zamanda toplumların tarihsel hafızalarını, kimlik inşalarını ve kuşaklar arası aktarılan değer yargılarını da barındırırlar. Kutsallık, belirli bir alanın zaman içerisinde kazanılan mitolojik, ritüelistik ve toplumsal deneyimlerle anlamlandırılmasıyla inşa edilir. Bir mekânı
TR
Ahmet Burak Taner
SeKöken Sembolik kelimesi, Fransızca symbolique sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu kelimenin kökü, Eski Yunanca sýmbolon (σύμβολον) yani “simge, işaret” anlamına gelir. Yunanca symbállō (“bir araya atmak, birleştirmek”) fiilinden türetilmiştir. Türkçede sembolik, bir şeyi doğrudan değil, dolaylı biçimde, simgeler aracılığıyla ifade eden ya da simgesel bir anlam taşıyan şeyler için kullanılı. Kullanım Alanları Temsil eden, işaret eden: Bir şeyi doğrudan değil, onu temsil eden bir başka şeyle anlatm
TR
Ayşenur Bayraktar

Köken Kefiye, Arapça kefiyye (aslı: katfiyya(t) كتفيّة) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Arap erkeklerinin başlarına sardıkları ve omuzları da örtecek biçimde kullanılan, genellikle püsküllü ve ipekten yapılan geleneksel baş örtüsüdür. Sözcük, Arapça kitf (كتف) “omuz” anlamındaki kelimeden türetilmiş olup, omuzları örten bir örtüyü ifade eder. Kullanım Alanları Günlük Dil / Giyim: Arap erkeklerinin taktığı, omuzlara kadar sarkan geleneksel başörtüsü. Etnografik / Kültürel Kimlik: halklarının veya
TR
Hümeyra Şenyüz