`siirseverler` ile İlgili Madde Sonuçları

Her nefeste özlediğim sevgili, Kokun havada asılı kalmış sanki. Çekerim içerime nefesimi, Derinlerime indiririm amber-i miskini. Gözümün önüne gelir her saniye gözlerin, Sanırım ki her an benimle ellerin. Bir acı gerçekle karşılaşınca içim, Dolar yüreğime matemi sevgilinin. Ebediyen gurbete düştü gönlüm, Gelmeyecek olan yollarda yaşlı gözüm. Ah bir dile gelse gözyaşlarım, Anlatır mı sana olan hasretimi, bilemem. Gözlerini düşününce bir sıcaklık donatır yüreğimi, Sıcak ve tanıdık bir his sarar be

Sen ol. Güldüğümde, ağladığımda, Düştüğümde yahut koştuğumda; En zayıf anımdan öte en güçlü anımda, Aşık olduğumda sen ol... Denizlerde boğulduğumda, Ormanlarda kaybolduğumda, Geceye düştüğümde çek beni; Toprağında gömen sen ol... Gözyaşında sulandığım, Nefessizken bağrında soluklandığım, Kerahat vakti gözlerimi açtığımda, Kollarında saranım yine sen ol. Sen sadece sen ol. Ben çok severim seni. Bakışını, gülüşünü, içinin gidişini... Sen sadece benim ol.

Anlamıyorum neden sürünüyorum koşarken. Soluksuzlaştı hecelerim her saniye sayıklarken. Kopamıyorum yol ayrımlarında vedalaşırken. Eskileri hatırlıyorum artık, yenileri unuturken. Kafesteyim, asılıyım anlamıyorum. İpimi bağlayan sen misin bilmiyorum. Çığlıklarıma hapsoldum kaçamıyorum. Zihnimde kıyametin, kopamıyorum. Karlar söndüremedi, içimdeki kor ateş. Sabahlarımı mahvediyor kayıp güneş. Belkide bizdik sarmaşık misali müşevveş. Yılmadan aşacaktık beraber iki tekeş. Bulutları severim seni bam

Bazen bir şiir ne olduğunu tam tarif edemezsin ama bir yerinden dokunur sana, bir sükûnet gibi yayılır iç dünyana. Benim için o şiirlerden biri Nurullah Genç’in “Ölüm Noktürnü” oldu. Bugün yine dinledim, bu kez Furkan Özdemir’in sesiyle. Şiir seninle karşılaşıp solduğum andı ölüm yüzüne baktığında tutuşup yandı ölüm çoğaldıkça çoğalan bir sevda ülkesinde ellerine dokundun; sana inandı ölüm o efsunlu, yağmurlu, hercai gözlerinden uçan kelebekleri mutluluk sandı ölüm akkor dudaklarından ağı düştü

Mehmet Akif İnan (12 Temmuz 1940, Şanlıurfa – 6 Ocak 2000, Şanlıurfa), Türk edebiyatında şiir ve deneme türlerindeki eserleri; eğitimcilik faaliyeti; kamu görevlileri sendikacılığı alanındaki kurucu ve yönlendirici rolleriyle tanınan şair, yazar, öğretmen ve sendikacıdır. Mehmet Akif İnan'ın kızı Banu İnan'ın Babasına Dair Hatıraları (DiyanetTV) " youtube-video-element-format="right"> Hayatı ve Aile Çevresi Mehmet Akif İnan 12 Temmuz 1940’ta Şanlıurfa’da, Balıklıgöl Mahallesi’nde dünyaya geld

Kar yağışlarını izlemek isterdim seninle Güzelleştirmek istiyorum beraber her şeyi Gözlerine diyorum; ellerini tutmak istiyorum Ve her saniye atışlarım senin için sevgilim Boş salıncakları dolduralım seninle Seni, seviyorum sana ait olan her şeyi En güzel çiçekleri büyütelim istiyorum Adım adım daha da yakınım sana sevgilim Balonlar uçuralım gökyüzüne seninle Kocaman bulutlara sığdıralım her şeyi Bize ait ne varsa unutmak istiyorum Düşüncelerimde ayrılığa yer yok sevgilim Sahile izlerimizi bırak

Gittiğin gün bitsin istedim de Bittiğim gün bile gidemedin içimden Öyle umutsuzca sevdim ki seni Hiç bir kelime tarif edemez hissimi Sustum, anla diye Ne sen anladın ne ben sustum Beyaz bir sayfa açtım sensizliğe En sevdiğim renk diye Yazmadım seni daha kara mürekkepler ile Beyaz gönlüm kirlenmesin diye Sen aslında hiç sevmedin beni Senin ellerin soğuk, kalbin karanlık Seni sevmek kara delik Seni düşünmek uçurum Sen ölümsün, zulümsün bana Bu aşkın panzehiri sensizlik de ben seninle ölmek istedim

Gözlerimden bir bir sen damladın bu gece, O gece bırakmasaydın beni kendimle. Sevebilir miyim yine kendimi, Gülebilir miyim içten içe? Dönebilir miyiz eski günlere? Ama unutamam ki başkasını nasıl sevdiğini. Dilerim sen de sevilirsin bendeki yerin gibi, Azı sana yakışmaz ki.

Bir akşam üstü, gökyüzü yarım Sana benziyordu eksik kalan yanım Rüzgâr adını fısıldadı usulca Ben sustum içimde koptu kıyametler anım anım Gözlerin vardı, geceyi yakan Bir bakışınla değişirdi zaman Şimdi sokaklar sensiz ve soğuk Adımlarım kayıp, yolum darmadağın Unutulmaz dedik, geçer sandık Kalbimize yenildik, biz yanıldık Bir iz bıraktın, silinmez artık Adın içimdeyse bu en derin yarık Unutulmaz, ne kadar kaçsam Her şarkıda sana rastlasam Bir sen eksik bu kalabalıkta Ben hâlâ sana inansam Kırı

Bir kördüğüm uğruna öldüğüm adam Gülüşün nefesim olsun isterken zehrim olmuş Panzehri bir bakışın , ölüşüm bir dokunuşun Yağmur damlaları temizlesin seni, beni, o kirli kalbini Öpüyorum o güzel gözlerini her gece uyuturken seni Görmüyorsun, duymuyorsun beni, olsun... Ben hayalimde yaşatıyorum bizi Şimdi neredesin, kimlesin bilmiyorum Gittiğin yerler meskenin olmuş Bıraktığın enkazı bilmez misin? Elveda ediyorum sana , içimde kalan her zerrene Biraz buruk biraz sitemkar ama gidiyorum işte.