`seyh-galib` ile İlgili Madde Sonuçları

Vâsûht, klasik Türk edebiyatında âşığın sevgiliden ve aşktan usanarak yüz çevirmesini, sevgilinin cefalarına katlanmak yerine ondan vazgeçmesini konu alan bir şiir tarzıdır. Farsça kökenli bu terim, “sûhten” (yanmak, âşık olmak) fiiline “vâ-” ön ekinin getirilmesiyle oluşmuş olup “usanmak, yüz çevirmek, terk etmek” anlamına gelir. Bu yönüyle klasik divan şiirindeki geleneksel aşk anlayışına zıt bir tavrı temsil eder. Geleneksel divan şiirinde âşık, sevgilinin cefasına katlanmayı yücelik sayarken

Vâsûht is a poetic style in classical Turkish literature that deals with the lover’s weariness of the beloved and of love itself, choosing to abandon the beloved rather than endure their suffering. The term, of Persian origin, is formed by adding the prefix “vâ-” to the verb “sûhten” (to burn, to be in love), meaning “to become weary, to turn away, to abandon.” In this sense, it represents a stance contrary to the traditional conception of love in classical divan poetry. While the traditional lo