
Güzel anıları izlerken en çok sessizlik konuşur içimde. Bir zamanlar “biz” olan her şey şimdi tek kişilik bir hatıra gibi. Gülüşün takılı kalmış bir videoda, ben ise o anın dışında, izleyen ama dokunamayan bir yabancı. Sanki hayat devam etmiş de ben bir yerde durup kalmışım. Birlikte yürüdüğümüz yollar şimdi sadece yön tarifinde var, ama varış noktası yok artık. Çünkü sen yoksun. En zor olan ne biliyor musun? Geri dönmeyeceğini bilmek değil, dönsen bile aynı olmayacağını anlamak. Ve ben… her izl
TR
Melda Asya Şereflişan
DoCanlı bir bedende ölü bir ruh taşıyorum Yüzüm güler, gözlerim ağlar, ağzım söyler de ruhum öylece susar... Günler geçer, geceler gider ben uyuyup uyanırım Ruhum sessizce bedenimden çıkmayı bekler Öyle acı veriri ki bu sessiz çığlıklarım bedenime ruhum sızlar... Ruh çıkmak ister beden tutsak etmiştir kendine... Lokman hekim gelse çaresini bulamaz artık Çare ondadır doktor, o ise uzaklarda Ben ve biçare gönlüm onu arar onu bekler O mesut, o mutlu, o habersiz Ölüm fermanım elimde de mührü onun duda
TR
Emine Kılıç