`semavat` ile İlgili Madde Sonuçları

Sözlükte “yükseklik” anlamında bir isim olup sümüv (semâ) kökünden türemiştir (çoğulu semâvât); “gök, bulut, yüksekte olan her şey, evin tavanı, yağmur, atın sırtı” gibi mânalara da gelir. Daha çok “gökyüzü” anlamıyla zikredilen semâ yerine göre müzekker (el-Müzzemmil 73/18) ve müennes (Fussılet 41/11), yerine göre müfred (Fussılet 41/11) ve cemi (el-Bakara 2/29) şeklinde kullanılmıştır (Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât, “smv” md.). İslâm düşüncesinde varlık ve kâinat tasavvurunun bir parçası olar

Yedi kat gök” (seb‘a semâvât) ifadesi, Kur’an-ı Kerîm’de evrenin tabakalı yapısını ve bu yapının fizikî ve metafizik boyutlarıyla ilahî düzene bağlılığını ifade eden temel kozmolojik bir kavramdır. Bu ifade, yalnızca fiziksel anlamda gökyüzünün tabakalı yapısını değil, aynı zamanda mahiyeti tam olarak bilinmeyen metafizik semâvî boyutları da kapsamaktadır. Kur’an’ın çeşitli ayetlerinde (el-Bakara 2/29; Fussılet 41/12; el-Mülk 67/3; en-Nebe’ 78/12) göklerin yedi kat olarak yaratıldığı belirtilmiş