`seferilik` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Türkçe yol sözcüğünden türeyen yolcu, “yolculuk eden kimse” anlamındadır. Yol kelimesi Eski Türkçede “yürüyüş, iz, patika” anlamlarına gelirken; yolcu ise yorı- (yürümek) fiiliyle etimolojik bağlantı taşır. "-cu" eki, yapan kişi anlamı katar. Böylece “yolda olan, yol yapan” kişi anlamına gelmiştir. Kullanım Alanları Günlük konuşma ve yazı dili: “Yolcu yolunda gerek”, “yolcudur Abbas, bağlasan durmaz” gibi deyimlerde kullanılır. Edebiyat: Edebî metinlerde hayat, ölüm, kader gibi soyut kavra