`sarap` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken "Mey" kelimesi Farsça kökenlidir. Farsçada "şarap" anlamında kullanılmaktadır. Türkçeye bu anlamıyla geçmiş ve daha sonra diğer anlamlar kazanmıştır. Kullanım Alanları Şarap veya İçki: Tarihsel olarak en yaygın kullanımı, şarap veya genel olarak alkol anlamındadır. Özellikle eski edebi metinlerde ve divan edebiyatında sıkça karşımıza çıkar. Şarap içkisi, mey sofraları gibi ifadelerde kullanılmıştır. Müzik Aleti: Mey, Anadolu'nun bazı bölgelerinde kullanılan geleneksel bir nefesli çalgının

Elazığ Öküzgözü Üzümü, “Devegözü” adıyla da bilinen, iri ve etli taneleriyle ayırt edilen bir üzüm çeşididir. Adını, tanelerinin iri yapısından alır. Elazığ’a özgü ekolojik koşullarda yetiştirilen bu çeşit, Tekirdağ Bağcılık Araştırma Enstitüsü tarafından tescil edilmiştir. Anaç olarak dış koşullara karşı dayanıklı yapısı ile bilinir. Gelişme kuvveti orta düzeyde olan bitkinin boğum aralığı 10–12 cm arasında değişmektedir. Salkım ağırlığı 140–420 gram, her bir salkımda yer alan tane sayısı ise 6

Köken Farsça bâde (şarap, içki) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Eski metinlerde genellikle tasavvufi ve edebi bağlamda kullanılmıştır. Ayrıca Arapça ba‘d (sonra, ardından) kelimesiyle karıştırılmamalıdır. Kullanım Alanları Edebiyat ve Şiir: Divan edebiyatında içki, aşk ve sarhoşluk imgeleriyle sıkça kullanılır. Tasavvuf: Manevi sarhoşluğu ve ilahi aşkı simgeler. Günlük Konuşma: Günümüzde "bade" kelimesi eski şiir ve metinlerde geçmekle birlikte, halk dilinde pek kullanılmaz.

Elazığ Boğazkere Üzümü, Türkiye’nin Doğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan Elazığ ili ve çevresinde yetiştirilen yerli üzüm çeşitlerindendir. 11 Şubat 2019 tarihinde menşe adı olarak tescillenmiştir (Tescil No: 416). Bu üzüm; Elazığ’a özgü iklim, toprak ve yetiştirme koşulları sayesinde kendine has fiziksel ve kimyasal özelliklere sahiptir. Boğazkere üzümü, yenildiğinde boğazda bıraktığı hafif yanma ve ekşimsi tat ile tanınır. Tadımda otsu aroması ve dengeli burukluğu ile dikkat çeker. Boğazkere üzüm

Köken “Şarap” kelimesi, Arapça kökenli bir sözcüktür ve aslı şarāb (شراب) şeklindedir. Bu sözcük, “içmek” anlamına gelen şariba (شَرِبَ) fiilinden türetilmiştir. Türetildiği yapı, Arapçada belirli anlam kalıpları taşıyan faˁāl veznidir ve burada genel olarak “içilen şey” ya da “içecek” anlamı verir. Dolayısıyla şarāb, başlangıçta her tür içecek için kullanılmakla birlikte zamanla özellikle “içki” anlamını kazanmıştır. Kullanım Alanları Edebi Kullanım: Divan şiirinde şarap, hem mecazi hem gerçek