`samidilleri` ile İlgili Madde Sonuçları

27 Haziran 1893’te Şam’da doğdu. Soyunun Enes b. Mâlik’e dayandığı belirtilir. Hıfzını sıbyan mektebinde tamamladı. Bu esnada babası vefat edince kendisiyle annesi ve ağabeyleri ilgilendi. Ardından Reyhâniye Medresesi’ne kaydoldu. Bu yıllarda şiire alâka duymaya başladı ve bir yarışmada ödül kazandı. Hocası Muhammed Hayr et-Tabbâ‘ın teşvikiyle klasik şiir kaynaklarını incelemeye koyuldu. Osmâniye Medresesi’ne girdikten sonra İslâm kültürüne ait eserleri inceleme arzusu daha da arttı. Şiire ilgis

Köken Türkçe Türkçe yapım ekiyle şekillenen kurbanlık kelimesinin temeli, Arapça ḳrb kökünden gelen ve “tanrıya sunulan adak” anlamına sahip olan ḳurbān (قربان) sözcüğüne dayanır. Bu kelime, tarihsel süreçte Aramice-Süryanice yine ḳrb kökenli olan ve “adak, sunu, hediye” mânâsını ihtiva eden ḳurbānā (קוּרְבָּנָא) sözcüğünden ödünçlenmiştir. Aramice-Süryanice olan bu form, İbranice dilindeki aynı anlama gelen ḳorbān (קורבן) kelimesi ile eş kökenlidir. Söz konusu kavramların ortak linguistik kökü

Arap dilcilerinin verdiği bilgiye göre rabbâniyyûn rabbânî kelimesinin çoğulu olup aslı rabbî kelimesine dayanır. Rabbî “Rabbe tâbi olan” demektir; rabbânî ise rab bilgisine sahip olma ve rabbe itaat etme özellikleriyle nitelenen kişiyi ifade eder. Rabbânî kelimesine ayrıca “din ve ilim konusunda derinleşen, hem ilim ve amelde hem muallimlikte kemale ermiş kişi” anlamları verilmiştir. Bu kelimenin, aslen Süryânîce veya İbrânîce olup Arapça’daki “fukaha ve ilim ehli” mânalarına karşılık geldiği b

Göteborg’da doğdu; aristokrat bir aileye mensup olup Landberg-Hallberger kontu unvanını taşımaktadır. Paris’te oturduğu için isminin Fransızca söylenişiyle tanınmıştır; ancak kendisi bazı eserlerinde adını Şeyh Ömer es-Süveydî (es-Süedî) şeklinde yazar. Asuroloji okuduğu Paris’te Arapça’yı öğrendikten sonra bilgisini ilerletmek için on yıl kadar Arap ülkelerinde kaldı ve çeşitli lehçelerde Arap dili ve edebiyatı ile Araplar’ın sosyal hayatı hakkında geniş bilgi sahibi oldu. Bu arada halen New Yo

İbrânîce Tevrat’ta adı Havvâh’tır. Tevrat’ın Yunanca tercümesine Eva, Latince’ye Heva, buradan da Batı dillerine Eve şeklinde geçmiştir. Tevrat’a göre insan neslinin annesine Havvâ ismi, bütün yaşayanların annesi olduğu için “canlı, yaşayan” anlamında Hz. Âdem tarafından verilmiştir (Tekvîn, 3/20). Böylece Kitâb-ı Mukaddes yazarı, havvâ kelimesini “yaşamak” veya “yaşatmak” anlamındaki hâyah köküyle (La Sainte Bible: La Bible de Jérusalem, s. 12; Ligier, s. 222) yahut “hayat” anlamındaki hayya il