`sairler` ile İlgili Madde Sonuçları

The artist has established a place in Turkish music and literature through the albums he has released since the mid-1990s and the literary works he has authored. Early Life and Education Ali Kınık was born in 1974 in the Akçadağ district of Malatya. After completing his primary and secondary education in Malatya, he moved to Elazığ for higher education. He concluded his academic training by graduating from the Department of Turkish Language and Literature at Fırat University.【1】 Literary Career

Her nefeste özlediğim sevgili, Kokun havada asılı kalmış sanki. Çekerim içerime nefesimi, Derinlerime indiririm amber-i miskini. Gözümün önüne gelir her saniye gözlerin, Sanırım ki her an benimle ellerin. Bir acı gerçekle karşılaşınca içim, Dolar yüreğime matemi sevgilinin. Ebediyen gurbete düştü gönlüm, Gelmeyecek olan yollarda yaşlı gözüm. Ah bir dile gelse gözyaşlarım, Anlatır mı sana olan hasretimi, bilemem. Gözlerini düşününce bir sıcaklık donatır yüreğimi, Sıcak ve tanıdık bir his sarar be

Edebiyat tarihinin büyüleyici açmazlarından biri, kendi elleriyle tek bir mısra bile kaleme almadığı halde, Türk şiirinin en güçlü ve en devasa üç şairine hayatlarının en güzel, en dokunaklı dizelerini yazdıran bir kadının hikayesinde gizlidir. Bu gizemli ve bir o kadar da derin kadın, Tomris Uyar’dan başkası değildir. Onun varlığı, şairlerin ruhunda bir sevgi çıkmazına, tutkulu bağlara ve ilişkilerin o tarif edilemez gelgitlerine dönüşmüştür. Bir kadının üç farklı şairin dünyasında nasıl üç ayr

Lübnan’ın Ba‘lebek şehrinde dünyaya geldi. Kaynakların çoğu 1872 veya 1871 yılında doğduğunu belirtirse de kilise vaftiz kayıtlarına göre 1869’da doğmuştur. Ailenin soyu Gassânîler’in Ezd kabilesine dayanır. Katolik hıristiyan olan babası Abduh Mutrân tâcirdi. Kendisinden şiiri ve şairliği öğrendiği annesi Melike Sabbâğ ise Filistinli kültürlü bir ailedendi. “Başpiskopos” anlamına gelen Mutrân (Matrân) lakabı dedesinden gelir. İlk eğitimini Zahle’de el-Külliyyetü’ş-şarkıyye’de tamamladıktan sonr

21 Mart 1867’de Mekke’de doğdu. Babası Trabzonlu şair Mehmed Behçet Efendi, annesi, soyu Akşemseddin’e dayandığı ileri sürülen (Peyami Safa, s. 165) Ayşe Samiye Hanım’dır. Çocukluk yıllarını babasının Hicaz vilâyeti mektupçusu olarak görevli bulunduğu Mekke’de geçirdi. 1873’te annesini kaybetti; 1879’da babasının ölümü üzerine İstanbul’a geldi. Kardeşleri Ahmed Vefâ ve Ali Kâmi (Akyüz) ile beraber Dârüşşafaka’nın II. sınıfına kaydoldu (1880). Mezun olunca (1886) bir süre Evkaf Nezâreti Mesârifât

Şarkılar rahatlatır insanı her zaman. Üzüldüğü zaman dibine kadar üzüntüsünü yaşatır. Mutlu olduğu zaman doyasıya gülmesini sağlar. Özlerken birini, şarkılarla özler; yalnız değildir. Giderken sevdiği biri, şarkılarla veda eder eski kendine. Şarkıdadır bazen içindeki duyguların sözleri. Şarkıdadır bazen kalbinin ritmi. Şarkıdadır bazen yalnızlığın çaresi. Ve şarkıdadır bazen gözyaşlarımızın sesi. Anlamasan da dinlersin bazılarını. Şarkıda düşünmek değil, duygu ister yüreğin. Anlamak değil, hisse

Alaeddin Özdenören (20 Mayıs 1940, Kahramanmaraş - 26 Haziran 2003, Balıkesir), Türk şair, yazar ve felsefe öğretmenidir. Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatında, özellikle Kahramanmaraş eksenli gelişen ve "Yedi Güzel Adam" olarak adlandırılan edebi grubun önde gelen isimleri arasında yer almıştır. Şiir, deneme, inceleme ve hatıra türündeki çalışmalarıyla tanınan Özdenören, lirik ve manevi duyarlılığı yüksek şiirlerinin yanı sıra, kültürel batılılaşma, İslam dünyası ve medeniyet meseleleri üzerine k

İkinci Yeni, Türk şiirinde 1950’lerden itibaren ortaya çıkan, geleneksel şiir anlayışına ve özellikle Garip Akımı’na tepki olarak gelişen modernist bir şiir hareketidir. Anlamdan çok biçime, imgeye ve dilde yeniliklere odaklanan bu akım, soyut ve çağrışımsal anlatım biçimleriyle dikkat çeker. Şairler, dili özgürleştirerek klasik kurallara meydan okumuş, şiirde bireysellik ve özgünlük arayışına öncelik vermişlerdir. İkinci Yeni, Türk şiirinin modernleşme sürecinde önemli bir dönüm noktası olarak

450 (1058) yılında Dımaşk’ta doğdu. Babası terzi (ḫayyât) olduğu için İbnü’l-Hayyât künyesiyle tanındı. Soyu Tağlib kabilesine dayandığından Tağlebî nisbesiyle anılır. Çocukluğunda, komşuları olan Dımaşk şairlerinden Emîr Ebü’l-Fityân İbn Hayyûs’a özenerek şiire büyük bir ilgi duydu. On yaşında iken Fâtımîler’in Şam bölgesindeki hâkimiyetleri sona erdi. 461’deki (1069) büyük yangın ve 469 (1076-77) yılında had safhaya ulaşan açlık ve fakirlik sebebiyle az sayıda insan hayatta kalabildi. İbnü’l-H

940 (1533-34) yılında Malkara’da doğdu. Adı Yahyâ’dır. Babası Pîr Ali, Ankara’dan gelip Malkara’ya yerleşmiş olan Nasuh Halife’nin oğludur. Annesi, Muhammediyye müellifi Yazıcıoğlu Mehmed’in soyundan gelir. Bir Halvetî şeyhi olan Pîr Ali önce Şeyh Bâyezîd-i Rûmî’ye, ardından İbrâhim Gülşenî’ye intisap etmiş, Malkara’da Turhan Bey Camii imamlığı ve sıbyan mektebi muallimliği yapmış, 952 (1545) yılında vefat edince ders verdiği mektebin hazîresine gömülmüştür (Nev‘îzâde Atâî, s. 68). İlk eğitimini