`safevidevleti` ile İlgili Madde Sonuçları

The wall painting entitled Battle of Chaldiran, located on the west wall of the main reception hall of the Chehel Sotoun Palace in Isfahan, is a fresco of the 19th century dating to the Qajar period. This large-scale scene is one of only a few narrative paintings on the palace’s interior walls that depict historical events. The work attracts attention not only for its traditional Iranian miniature style but also for its use of perspective, volume, and shading techniques in line with the prevaili

İran’ın kuzeydoğusundaki Horasan bölgesinin başlıca şehirlerinden birini oluşturan Sebzevâr’ın eski adıdır ve yönetim merkezi olduğu idarî bölgeye de Sebzevâr adı verilmiştir. Tahran’dan doğuya Meşhed’e uzanan kara ve demiryolu bu bölgeden geçer. Yeşil bitki örtüsü, madenleri, değerli taşları ve mermer yatakları ile ünlüdür. Beyhak’ın İslâm öncesi tarihi hakkında pek az bilgi bulunmaktadır. Med, Pers ve Partlar zamanında Horasan’ın önemli merkezlerinden biri olmuş, Sâsânî hükümdarları Ceyhun’dan

Eski çağlardan beri birçok devletin idaresine girmiş olan Çıldır yöresi, Osmanlılar’ın bu bölgede faaliyet gösterdikleri sırada Safevî nüfuzu altındaki Atabeg meliklerinin elinde bulunuyordu. Özellikle XVI. yüzyılın ilk yarısında bu topraklar üzerindeki Osmanlı-Safevî mücadelesi hız kazandı. 1536’da Başıaçık (İmereti) Meliki II. Bagrat’ın I. Şah Tahmasb ile ittifak yaparak Çıldır ve yöresini de içine alan Atabeglik arazisini zaptetmesi ve Atabeglik melikini öldürmesi üzerine melikin oğlu II. Key

Uman denizini Basra körfezine bağlayan Hürmüz Boğazı’nın kuzeyinde, İran kıyılarının 6 km. açığında ve liman şehri Benderabbas’ın 16 km. güneydoğusunda bulunan 37 km2 yüzölçümüne sahip küçük ve kayalık bir adadır. Arazisinin tarıma uygun olmaması ve çok sıcak, nemli havasının insanlara iyi gelmemesi yüzünden yaşamaya pek elverişli değildir; önemini, tarihî Basra körfezi-Hindistan deniz ticaret yolu üzerinde bulunmasından ve stratejik konumundan alır. 1986 rakamlarına göre sayısı 3817 olan ada ha

Cebeliâmil (Cebelüâmile, Cebelülcelîl, Cebelülhayl), Sûr civarına hâkim olan Bişâre adlı liderlerinden dolayı Bilâdülbişâre, Bilâdülbişâreteyn ve son dönemlerde Bilâdülmetâvile (Şiî bölgesi) diye de anılır. Bölge, 1920’de Büyük Lübnan Devleti’nin kurulmasıyla Lübnan sınırları içine dahil edilmiş olup Lübnan’ın güneyi ile Kuzey Filistin’in küçük bir bölümünü kapsar. Coğrafî sınırları konusunda ihtilâf bulunmakla birlikte genellikle batıda Akdeniz, güneyde Filistin, doğuda Ürdün, Vâditteym, Hûle v

Bender Abbas, İran'ın güneyinde, Hürmüz Boğazı'nda yer alan ve tarih boyunca küresel deniz ticareti rotalarının kesişim noktasında bulunmuş stratejik bir liman şehridir. Tarihsel süreçte Şah I. Abbas'ın hamleleriyle 1622 yılında Portekizlilerden geri alınan bölge, yıkılan eski Hürmüz şehrinin yerini alarak uluslararası bir serbest ticaret merkezine dönüşmüştür. 19. yüzyılda İngiltere'nin ticari hinterlandını genişletme stratejileri çerçevesinde büyük güçlerin ekonomik rekabet sahası haline gelen

Osmanlı ordusunun doğuya yönelik en büyük ve en uzun süreli askerî harekâtlarından biri olup sefer sırasında Kuzeybatı İran kesimiyle (Irâk-ı Acem) Bağdat ve yöresine (Irâk-ı Arap) girilmesi sebebiyle kaynaklarda Irakeyn (iki Irak) Seferi olarak adlandırılır. Bu sefer, Çaldıran Savaşı’nın (1514) ardından geçen on dokuz-yirmi yıllık bir aradan sonra Osmanlı-Safevî mücadelesini yeniden başlatmıştır. Osmanlılar’ın sadece doğu sınırlarının muhafaza altına alınması için değil, aynı zamanda devralmış

893’te (1488) Buhara’da doğdu. Özbekler’in XV. yüzyılda Mâverâünnehir’de güçlü bir siyasî birlik etrafında toplanmalarını sağlayan Ebülhayr Han’ın oğlu Şah Budak Sultan’ın ikinci çocuğu Mahmud Sultan’ın oğlu ve Muhammed Şeybânî Han’ın yeğenidir. Buhara sarayında eğitim gördü. Şeybânî Han döneminde (1500-1510) devlet işlerine faal olarak katıldı. Şeybânî Han’ın 1510 yılında öldürülmesinden sonra tahta kısa bir süre için Suyunç Hoca Han getirildi. Suyunç Hoca tahta geçer geçmez bazı bölgeleri nüfu

Başlangıçta tâziye merasimlerinin yapıldığı köy ve şehirlerdeki dört yol kavşaklarında bulunan büyük meydanlar bu isimle anılmıştır. Irak ve Lübnan’da hüseyniyye, İran’da hüseyniyye veya tekiye, Uman ve Bahreyn’de me’tem adıyla anılan bu yapılar Hindistan’da imambârâ, azâhâne ve âşûrhâne diye bilinir. Bazı kaynaklarda, IV. (X.) yüzyılda Bağdat’ta kaba kumaşlardan çadırların kurulduğu büyük meydanlarda muharrem merasimlerinin icra edildiği, katılanlar için de muhafazalı yerler hazırlandığı şeklin

Nakş-ı Cihan Meydanı, Safevî Şahı I. Abbas’ın himayesinde, İsfahan’da yeni başkentin ana ticari, dinî ve törensel merkezi olarak tasarlanan, etrafı iki katlı dükkân sıralarından oluşan kapalı bir çarşıyla kuşatılmış büyük dikdörtgen bir kamusal alandır. Kuzeyde Kayseriye Pazarı, batıda Ali Kapu Sarayı, doğuda Şeyh Lütfullah Mescidi ve güneyde Şah (İmam) Mescidi bulunur. Bu meydan ile anıtsal çevresi iki aşamada yaklaşık kırk yılda tamamlanmıştır. Meydan 524×159 metre boyutlarındadır. Kenarları,