
Türk mitolojisinde üçlü dünya tasavvuru, eski Türklerin evreni algılayış biçimlerini yansıtan kozmolojik bir modeldir. Bu modele göre evren; gök, yer (yeryüzü) ve yeraltı olmak üzere üç ana düzlemden oluşur. Her bir düzlem; kendine özgü varlıklarla, ruhlarla ve düzen anlayışıyla tanımlanmıştır. Bu evren anlayışı, eski Türklerin inanç sistemlerinin merkezinde yer almış ve sosyal, kültürel, mitolojik ve ritüelistik yaşamlarını şekillendirmiştirGök Dünyası (Üst Dünya)Gök, evrenin en yüce katı olara
TR
Neriman Çalışkan
AnAnimizm, tüm varlıkların - canlı veya cansız fark etmeksizin - bir ruha veya yaşamsal bir güce sahip olduğu inancına dayanan bir düşünce sistemidir. Bu inanç, insanlık tarihindeki en eski metafizik ve dini kavrayışlardan biri olarak kabul edilir.Kavram, İngiliz antropolog Edward Burnett Tylor (1832-1917) tarafından 1871’de yayımlanan Primitive Culture adlı eserinde sistematik olarak tanımlanmıştır. Tylor, animizmi, insanın doğayla kurduğu ilk dini düşünce biçimi olarak görmüş ve onu dinin en tem
TR
Sümeyra Uzun