FaKökenFarsçadan Türkçeye geçen fağfur (فَغْفُور), eski Farsçada “tanrının oğlu” anlamına gelen bağ-puhr bileşiğinin dönüşmüş biçimidir. Bu ünvan, Çin imparatorları için kullanılırdı. Kelimenin derin kökenleri, Sanskritçe bhágaputra (भगपुत्र) yani “tanrı oğlu” ifadesine dayanır. Türkçeye hem siyasi-hanedan unvanı olarak hem de Çin işi porselenleri tanımlamak amacıyla yerleşmiştir.Kullanım AlanlarıTarihî Metinler: Osmanlı ve klasik İslam kaynaklarında Çin hükümdarları için “fağfur” ünvanı yaygındır
TR
Tuğba Aygün
ZüKöken Arapça zucāc (زجاج) "cam" kelimesinden türetilmiştir. Aramice/Süryanice zagāg (זַגָג) "camcı" kelimesinden alıntıdır ve yine Aramice zgūgīthā (זְגוּגִיתָא) "cam" kelimesiyle kökdaştır. Arapçadaki çift "c" kullanımı (züccaciye), meslek adlarında görülen attar, bakkal, sarraf gibi sözcüklerin etkisiyle ortaya çıkmıştır. Nihai kaynağının, camın keşfedildiği Fenikelilere kadar uzandığı düşünülmektedir.Kullanım AlanlarıCam, porselen ve seramikten üretilmiş mutfak ve ev eşyalarını tanımlamak içi
TR
Ahsen Buyurkan