ZeZenon'un Paradoksları, MÖ 5. yüzyılda Güney İtalya’daki Elea kentinde yaşamış olan filozof Zenon tarafından geliştirilen, hareketin, çokluğun, mekanın ve zamanın doğasına ilişkin sağduyu ile mantıksal analiz arasındaki çelişkileri ortaya koyan bir dizi felsefi argümandır. Felsefe tarihinde mantıksal düşüncenin sınırlarını zorlayan bu paradokslar, Elea Okulu’nun kurucusu Parmenides’in varlığın "Bir", değişmez, bölünmez ve hareketsiz olduğu yönündeki monist (bircilik) öğretisini, karşıt görüşlerin
TRYunus Emre Yüce
PaKökenTürkçeye Fransızca "şaşırtıcı ve tuhaf görüş, doğal düşünce tarzına aykırı olan şey" anlamına gelen paradoxe sözcüğünden geçmiştir. Aslı Eski Yunanca aynı anlama gelen parádoksos (παράδοξος) sözcüğüne dayanır. Bu kelime, Yunanca "karşı, aykırı" anlamındaki para+ ön eki ile "görüş, kanı, mezhep" manasındaki dóksa (δόξα) sözcüğünün birleşiminden türetilmiştir. Sözcüğün kökü ise "kabul etmek, benimsemek" anlamındaki dékomai veya dokéō δοκέω fiilidir. Türkçede tespit edilen en eski kullanımı 19
TR
Milena Bennu CAN
EmEmek Değer Paradoksu, klasik iktisat kuramlarının temel taşlarından biri olan emek-değer teorisinin içsel tutarsızlıklarına ya da sınırlılıklarına işaret eden bir tartışma konusudur. Bu paradoks, özellikle Adam Smith’in ortaya koyduğu “elmas-su paradoksu” üzerinden şekillenmiştir. Smith’in tespitine göre, su gibi yaşamsal önemi büyük olan bir malın değişim değeri düşükken, elmas gibi yaşamsal olmayan bir malın değişim değeri yüksek olabilmektedir. Bu durum, malın üretiminde harcanan emek miktarı
TR
Melike Saraç