`ormanekolojisi` ile İlgili Madde Sonuçları

Servi Ağacı (Cupressus sempervirens), Cupressaceae (Servigiller) familyasının Cupressus cinsine ait, her dem yeşil kalan ağaç türlerini kapsar. Bilimsel adı, Carl Linnaeus’un 1753’te yayımladığı Species Plantarum eserinde de yer aldığı üzere Yunan mitolojisindeki Kiparissos’a dayandırılır. Dünya genelinde yaklaşık 20 türü bulunan servi, özellikle Akdeniz ve ılıman iklimlerde yaygındır. Morfolojik Yapı Servi ağaçları, türüne ve yetişme koşullarına bağlı olarak 30-35 metre boya ulaşabilen, sütun,

Ladin (Picea); çamgiller (Pinaceae) familyasına ait, her dem yeşil, iğne yapraklı ve piramidal formda gelişen bir orman ağacı cinsidir. Dünya genelinde kuzey yarım kürenin serin ve nemli bölgelerinde yayılış gösteren ladin taksonları, Türkiye’de doğal olarak yalnızca Doğu Karadeniz Bölgesi'nde (Ordu’dan Gürcistan sınırına kadar) Doğu ladini (Picea orientalis) türü ile temsil edilir. Ortalama 40-50 metre boya ve 1,5-2 metre gövde çapına ulaşabilen ladin türleri, silindirik gövde yapıları ve aşağı

Doğu Ladini (Picea orientalis), Pinaceae familyasına bağlı Picea cinsini oluşturan, her dem yeşil ibreli ağaçların ortak adıdır. Kuzey yarımkürede geniş yayılış gösteren bu cins, doğal orman ekosistemlerinde önemli bir yer tutar. Türkiye’de doğal olarak yetişen başlıca ladin türü Doğu ladini olup, hem orman ekolojisi hem de ekonomik değeri bakımından dikkat çeken bir ağaç türüdür. Sistematik Konumu Doğu ladini, açık tohumlular (Gymnospermae) grubunun Coniferae sınıfına ve Pinaceae familyasına dâ

Akçaağaç şurubu, başta şeker akçaağacı (Acer saccharum) olmak üzere bazı Acer türlerinin ksilem öz suyunun toplanıp yoğunlaştırılmasıyla elde edilen doğal bir tatlandırıcıdır. Ürün, Kuzey Amerika’nın kuzeydoğusunda gelişmiş bir orman tarımı ve gıda işleme geleneğinin parçasıdır. Su, sakkaroz ve daha düşük miktarlardaki diğer organik ve inorganik bileşenlerden oluşan akçaağaç öz suyu, suyun büyük bölümünün uzaklaştırılmasıyla şurup kıvamına getirilir. Bitmiş ürünün ayırt edici rengi ve aroması ya

Başkonuş Yaylası, Kahramanmaraş ili Onikişubat ilçesi sınırları içerisinde yer alan, yaklaşık 1300–1800 metre yükselti aralığına sahip, ormanlarla çevrili doğal bir yayla ve mesire alanıdır.【1】 Bölge; köknar, sedir, meşe, ardıç ve karaçam gibi ağaç türlerinin yanı sıra sümbül, salep ve çeşitli endemik bitkileri içeren bir bitki örtüsüne sahiptir. Aynı zamanda geyik ve göçmen kuşlar gibi yaban hayatı unsurlarına ev sahipliği yapmaktadır. Yayla, 1987 yılında geyik üretme istasyonu olarak kurulmuş,