
Setar, İran klasik müzik geleneğinin en temel telli çalgılarından biri olan, uzun saplı bir lavta türüdür. Farsça "üç" anlamına gelen se ve "tel" anlamına gelen tar kelimelerinin birleşimiyle isimlendirilmiş olsa da, modern dönem setarları genellikle dört tele sahiptir. İran müzik kültürünün estetik, felsefi ve teknik özünü bünyesinde barındıran bu enstrüman, özellikle İran klasik repertuvarının (Radif) icrasında merkezi bir rol oynamaktadır. Tarihsel Gelişim ve Kökenler Setar’ın tarihsel kökler
TR
Kadriye Beyza Kirenci

Setar is a long-necked lute-type instrument and one of the most fundamental string instruments in the Iranian classical music tradition. Although its name derives from the Persian words se, meaning "three", and tar, meaning "string", modern setars typically have four strings. This instrument embodies the aesthetic, philosophical, and technical essence of Iranian musical culture and plays a central role in the performance of the Iranian classical repertoire (Radif). Historical Development and Ori
EN
Kadriye Beyza Kirenci

Ud, Orta Doğu kökenli, kısa saplı ve telli bir çalgıdır. Arap, Türk ve İran müziğinde kullanılır. Türkiye’de “ud”, İran’da “barbat”, Yunanistan’da “uti” adıyla bilinir. Organolojide ud, kısa saplı lavtaların tipik örneği olarak kabul edilir. Tarihi ve Kökeni Udun kökeni kesin olarak bilinmemekle birlikte, M.Ö. 2000 civarında Mezopotamya’da benzer çalgıların kullanıldığına dair kanıtlar vardır. Eski Mısır’da M.Ö. 1320–1085 yıllarında udun atası sayılabilecek çalgılar tasvir edilmiştir. Sâsânîler
TR
Miray GÜR