`mucrim` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Mücrim kelimesi, Arapça crm (جرم) kökünden türetilmiştir ve "cürüm işleyen", "suçlu" anlamlarına gelir. Bu kelime, Arapça carama (جرم) "suç işledi" fiilinin mufˁil vezninde IV. etken fiil sıfatıdır. Kullanım Alanları Ceza Hukuku: Mücrim kelimesi, suç işleyen kişiyi tanımlamak için ceza hukuku bağlamında kullanılır. Bu bağlamda, mücrim, yasalara aykırı bir davranışta bulunan ve cezalandırılması gereken kişiyi ifade eder. Örnek: "Mahkeme, mücrim hakkında hapis cezası verdi." Suç ve Yargılama

Sözlükte “kesmek; günah ve suç işlemek” anlamlarındaki cürm kökünden türemiş bir sıfat olan mücrim “ağır günah işleyen kişi” demektir. Ebü’l-Bekā el-Kefevî, genelde “günah” mânasına gelen çeşitli kavramları izah ederken cürmü “ağır günah” ve mücrimi “kâfir” diye açıklamıştır (el-Külliyyât, s. 40-41; krş. Lisânü’l-ʿArab, “crm” md.). Kur’ân-ı Kerîm’de mücrim kelimesi ikisi tekil (Tâhâ 20/74; el-Meâric 70/11), diğerleri çoğul (mücrimûn, mücrimîn) şeklinde (meselâ bk. el-Enfâl 8/8; Yûnus 10/17; İbrâ