`mucahede` ile İlgili Madde Sonuçları

KÖKEN Arapça chd kökünden gelen mucāhid (مُجَاهِد) “gayret eden, cihat eden” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Arapça cahada (جَهَدَ) “gayret etti, özellikle din uğruna çaba gösterdi” fiilinin mufāˁil vezninde III. etken fiil sıfatıdır. KULLANIM ALANLARI Dinî ve Askerî: Allah yolunda, din, vatan, millet uğruna savaşan, cihat eden kimse olarak kullanılır. Tasavvuf: Nefsiyle mücâdele eden, benlik ve bencilliğinden kurtulmaya çalışan kimse olarak kullanılır. Edebiyat: Edebiyat eserlerinde de mücahi

XIV. yüzyılın ikinci yarısında, bir şeyhe bağlanmadan kitaplarla yetinerek tasavvuf hayatı yaşamanın mümkün olup olmadığı konusunda Endülüs âlimleri arasında bir tartışma çıkmış (Şifâʾü’s-sâʾil, s. 3-5), bunun üzerine İbrâhim b. Mûsâ eş-Şâtıbî, Mağrib’in tanınmış âlimlerine birer mektup göndererek bu konudaki düşüncelerini sormuştu (bu soruya İbn Abbâd er-Rundî ile Ebü’l-Abbas el-Kabbâb’ın verdikleri cevaplar için bk. Şifâʾü’s-sâʾil, tekmile kısmı, s. 111-134). Söz konusu mesele kendisine sorulm