`muameleat` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Arapça ˁml kökünden gelen taʿāmul (تعامل) “ortaklaşa veya karşılıklı iş yapma” anlamına gelir. Teâmül, “iş yapmak, uygulamak” anlamındaki ˁamala (عمل) fiilinden türetilmiştir. Kullanım Alanları Sosyal ve Hukuki Gelenekler: Toplumlarda yerleşmiş kurallar ve uygulamalar bağlamında kullanılır. Kimya ve Bilim: Kimyasal tepkimeler ve laboratuvar çalışmaları ile ilgili eski terminolojide yer alır. İş ve Ticaret: Resmî yazışmalarda ve ticari anlaşmalarda, yerleşmiş teamüller çerçevesinde hareket

Mâl kelimesi (çoğulu emvâl) Arap dilinde “mâlik olunan her türlü şey” anlamında olup Türkçe’ye de bu mânasıyla geçmiştir. Günlük hayattaki kullanımının yaygınlığı dolayısıyla klasik sözlükler malın anlamının açık olduğunu ve tanıma gerek bulunmadığını belirtir. Kelimenin kazandığı özel anlamlar, meselâ göçebe toplumlarda mal denince hayvanların, Câhiliye Arapları’nda devenin ya da altın ve gümüşün anlaşılması bu tür malların mâlik olunanlar arasındaki önemi ve önceliği sebebiyledir. Kur’an ve Sü

Sözlükte “kesip koparmak, karşılık vermek”, mekânla ilgili olarak kullanıldığında “çaprazından dolaşıp gitmek” gibi anlamlara gelen karz, terim olarak “geri ödenmek üzere verilen mal veya birine ödünç/borç verme” demektir. Borç verenin malının bir kısmını ayırıp vermesi veya borç alanın aldığı şeyin emsalini geri verecek olması sebebiyle bu adı aldığı şeklindeki açıklama kelimenin kök anlamıyla bağlantısını belirtmek içindir. Aynı kökten türeyen istikrâz kelimesi “ödünç istemek/almak”, iktirâz “

Sözlükte “bir şeyin karşılığında başka bir şeyi vermek veya almak” anlamına gelen muâvaza kelimesi, fıkıh terimi olarak iki bedelin (ivaz) değişilmesini veya konusu böyle bir değişim olan akidleri ifade eder. Taraflardan her birinin bedel almasını belirtmek üzere i‘tiyâz terimi kullanılır (ayrıca bk. İVAZ). Fıkıh literatüründe hukukî muameleler işlevleri bakımından temlîkât, ıtlâkāt ve ıskātât şeklinde bir sınıflandırmaya tâbi tutulduğu gibi iki taraflı olanlar (akidler) için her bir tarafın bed