`miskin` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Kelime, Türkçede ses taklidi kökenlidir. “Süm” kökü ile küçültme eki “-sük” eklenerek oluşturulmuştur. Günlük konuşma dilinde, edilgen ve miskin insanları nitelemek için halk arasında yaygın olarak kullanılır. Kullanım Alanları Günlük dilde, özellikle birini beceriksiz veya miskin olarak nitelemek için aşağılayıcı bir anlam taşır. Mizahi veya alaycı bir bağlamda, edilgen ya da çekingen kişiler için kullanılır. “Sümsük sümsük” ifadesi, birinin miskin ve isteksiz bir şekilde hareket ettiğini

Arapça’da sükûnet kökünden türeyen miskîn “hiç veya yeteri kadar malı olmayan kimse, zelil, zayıf” mânasına gelir. Kök anlamından hareketle “yoksulluğun kendisini uyuşturduğu kişi” şeklinde açıklanmasını İbn Manzûr mübalağalı ism-i fâil olan kelimenin edilgen kılındığı gerekçesiyle isabetsiz bulur (Lisânü’l-ʿArab, “skn” md.). Halk ağzında uyuşuk, tembel, zavallı, hastalıklı, özellikle cüzzamlı kişiye de miskin adı verilir (Ebû Hilâl el-Askerî, s. 170-171). Bazı araştırmacılara göre Akkadca’da va

Köken Farsça sunbe “aldanmış, iğfal edilmiş” anlamına gelen sözcükten alıntıdır. Kelimenin kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte Farsça kaynaklı olduğu kabul edilir. Kullanım Alanları Sıfat: Kılıksız, uyuşuk, pısırık, miskin kişiler için kullanılır. İsim: Bu özelliklere sahip kimseleri tanımlamak için kullanılır.