MeKöken Arapça sukūnet “sükûnet, hareketsizlik” kökünden türetilmiş meskenet (ﻣﺴﻜﻨﺖ) sözcüğü, miskin olma durumunu belirtir. Kullanım Alanları Tasavvuf ve İslam felsefesi literatüründe, insanın ilahi kudret karşısındaki yoksunluğunu ve boyun eğişini ifade eder. Klasik edebiyat metinlerinde, çoğu zaman mecazi anlamda kullanılarak yoksulluğun hem dünyevi hem de ruhani boyutunu dile getirir. Sosyolojik ve tarihî analizlerde, yoksulluk ya da toplumsal geri kalmışlık göstergesi olarak kullanımı söz kon
TR
Ayşenur Bayraktar
Arapça’da sükûnet kökünden türeyen miskîn “hiç veya yeteri kadar malı olmayan kimse, zelil, zayıf” mânasına gelir. Kök anlamından hareketle “yoksulluğun kendisini uyuşturduğu kişi” şeklinde açıklanmasını İbn Manzûr mübalağalı ism-i fâil olan kelimenin edilgen kılındığı gerekçesiyle isabetsiz bulur (Lisânü’l-ʿArab, “skn” md.). Halk ağzında uyuşuk, tembel, zavallı, hastalıklı, özellikle cüzzamlı kişiye de miskin adı verilir (Ebû Hilâl el-Askerî, s. 170-171). Bazı araştırmacılara göre Akkadca’da va
TRİslam Ansiklopedisi