
Köken Menevişlenmek kelimesi, Farsça kökenli mīnā مینا “boncuk, cam, kristal” sözcüğü ile yine Farsça bir benzerlik eki olan vaş وش “benzer, gibi” ekinin birleşmesiyle oluşan "meneviş" (mīnavas) kökünden Türkçe eylem yapım ekleriyle türetilmiştir. Kelimenin "hare, dalga" anlamındaki tespit edilebilen en eski Türkçe yazılı sözlük kaydı, Ahmed Vefik Paşa’nın 1876 tarihli Lehce-i Osmani adlı eserine dayanmaktadır. Türkçeye 14. yüzyıl civarında giren kök, zamanla ses ve anlam değişimine uğrayarak 19
TR
Hüdanur Açıkgöz
MeKöken Meneviş kelimesinin kökeni kesin olarak belirlenememiştir. Farsça mīnā-vaş (میناوش) "emaye, parlak cila" anlamındaki birleşik kelimeden geçmiş olabileceği değerlendirilmektedir. Bu birleşik yapı, mīnā "mine, boncuk" ile vaş "benzer, gibi" unsurlarından oluşmaktadır. Kelime ayrıca tarihî kaynaklarda menekşe ve mevc (dalga) ile ilişkilendirilmiş olmakla birlikte, bu açıklamalar kesinlik kazanmamıştır. Kullanım Alanları Malzeme ve Yüzey Tanımlamaları: Metal, taş ve cilalı yüzeylerde görülen p
TR
AYŞE TUBA KESKİL