`manevi` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenArapça kökenli bir kelimedir. Ruhani kelimesi (ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ), Arapça "rūḥ" kelimesinden türeyen "rūḥān" kelimesine nispet eki olan "-ī" getirilmesiyle oluşmuştur.Kullanım AlanlarıDinî ve Mezhepsel Alanlar: Din adamlarını, ruhban sınıfını veya mezheple ilgili işleri tanımlamak için kullanılır.Maneviyat ve Tasavvuf: Duyular ötesi, içsel huzur ve ruhsal derinliği ifade eden durumlarda geçer.Edebiyat ve Sanat: İç dünyaya, soyut duygulara veya estetik hazza vurgu yapılan eserlerde kullanılır.Felsefe v

KökeniArapça ʿulvî (عُلْوِيّ) sıfatına, isim türeten -iyyet eki getirilerek oluşturulmuştur. “Yükseklik, yücelik, manevî üstünlük” anlamına gelir. Türkçeye bu anlamıyla geçmiş; özellikle ruhsal derinlik, ahlakî yücelik ve kutsallık gibi kavramların ifadesinde kullanılmaya başlanmıştır.Kullanım AlanlarıDini ve Manevî Anlatımlar: İlahi olana, yüksek ruh hâline veya kutsallığa dair anlatımlarda, insanın yüce bir varlıkla ilişkisindeki derinliği ifade etmekte kullanılır.Edebî ve Sanatsal Üslup: Şiir

KökenTesahup kelimesi (ﺗﺼﺎﺣﺐ) Arapça kökenli bir kelimedir. Arapça “arkadaş, dost; benimseme” anlamına gelen sahib kelimesinden türemiştir.Kullanım AlanlarıMülkiyet ve Koruma: Bir nesneye veya mal varlığına sahip çıkma, onu koruma ve kollama bağlamında kullanılır.Manevi Sahiplenme: Bir fikre, bir değere, bir projeye veya bir davaya karşı gösterilen bağlılık, benimseme ve onu savunma durumunu ifade eder.Kişilerarası İlişkiler: Bir kişiye karşı duyulan aidiyet, destek ve onu koruma hissini belirtm

Köken"Ulvi" kelimesi Arapça kökenlidir. "Büyüklük, yücelik anlamına gelen "ulüvv" kelimesinden türemiştir.Kullanım AlanlarıEdebiyat: Yüksek duyguların, manevi değerlerin ve yüce ideallerin anlatımında kullanılır.Tasavvuf: Allah’a yakınlık, aşk-ı ilâhî gibi kavramlarla birlikte zikredilir.Felsefe / Ahlâk: Ahlâkî olarak yüce ve soylu davranışlar, düşünceler için tercih edilir.Günlük Dil: Saygınlık, derinlik veya ruhsal yücelik ima eden durumlarda mecazî anlamda yer alır.

KökenUlu kelimesi, Eski Türkçe "uluġ" sözcüğünden evrilmiştir. Bu Eski Türkçe sözcük, "yaşı ermiş (kişi), yüce, büyük" anlamlarını taşımaktaydı. "Uluġ" kelimesi ise, Eski Türkçe "ul-" "eskimek, yaşlanmak" fiilinden "+I(g)" ekiyle türetilmiştir.Kullanım AlanlarıManevi Yücelik ve Saygınlık: Dinî ve millî değerler, önemli şahsiyetler veya kavramlar için kullanılırken, onların manevi büyüklüğünü, kutsiyetini ve saygınlığını vurgular.Fiziki Büyüklük ve Görkem: Doğal oluşumlar (dağlar, ağaçlar vb.) ve