
Olmadı yâ, beceremedim yaşamayı. Bir hevesle başladım, yarım kaldı. Bir yol bulamadım, daraldım inan. Bir sonrakine artık... İnsanlar demişti, "Zamanla alışırsın." Ben zamana alıştım ama kendime hiç. Kafamdaki hep aynıydı, ben değil; Belki bu yüzden hissizleşmem. Bir şeyler başardım belki, Ama neye yaradı, bilmiyorum. Alkışlar değil de bir sessizlik istiyordum, Çünkü sessizlikte kendimi duyabiliyordum. Olmadı yâ, beceremedim yaşamayı. Bir hevesle başladım, yarım kaldı. Bir yol bulamadım, daraldı
TR
Selahattin Köseoğlu

Bir kapı vardı, aralıktı, İçeri baktım, dışarıdaydım. Sanırım hep böyleydi. Düşlerim başka yerde uyurdu, O beni bir şekilde hep bulurdu, Ben bulamazdım, birden kaybolurdu. Yorgun ellerim suskunlukta, Adımlarım kayıp sokaklarda, Bir nefes kadar uzak hayaller, Geceyi delercesine yalnızlıkta. ... Pasla örülmüş ağlar, Bizim dudaklarımızı kanla bağlar. Günleri sessizlikte yağlar, Ruhum bu gece de gölgesiz ağlar. Adım unutulmuş bi'yerde, Gözümü kapatmış bu aptal koca perde. Kaldım yalnızlıkta geride,
TR
Selahattin Köseoğlu