
KökenEski Türkçede ''yanan kömür, kor'' anlamına gelen köz sözcüğünden gelmektedir. Bu sözcük Eski Türkçe kön- veya köy ''yanmak'' fiilinden Eski Türkçe ile türetilmiştir.Kullanım AlanlarıGerçek Anlam: Tutuşmuş, alevi sönmüş ama hâlâ yanan kömürü ya da odun parçasını anlatmak için kullanılır.Yemek Pişirme: Közde pişirme yöntemlerini ifade ederken kullanılır.Nargile Kültürü: Nargilede tütünü ısıtmak için kullanılan kızgın kömür parçasını ifade ederken kullanılır.Edebiyat:Tutku, özlem, acı gibi du
TR
İbrahim Filiz
MaKökenFarsça māşa ماشه “kısaç, köz tutma aleti” anlamındaki sözcükten alıntılanmıştır. Bu kelimenin, Arapça ḥşş kökünden türeyen miḥaşşa(t) محشّة “1. kuru ot biçme aleti, 2. közgü ya da ateş karıştırıcı” anlamındaki sözcükten türemiş olabileceği düşünülmektedir; ancak bu bağlantı kesinlik taşımamaktadır.Kullanım AlanlarıLaboratuvar ve teknik alanlar.Günlük hayat.Kişisel bakım .Bisiklet Mekaniği.
TR
Rüya Dumlu
KoKöken Türkçe kökenli olan kor kelimesi, Orta Türkçede de “köz, cemre” gibi anlamlara gelen kor (قور) sözcüğünden günümüze ulaşmıştır. Kullanım AlanlarıAteş ve Köz Anlamı: Yemek pişirme (mangal), ısınma (soba) veya demircilik gibi ateşe dayalı işlerde, yanmanın en verimli ve ısı yoğunluğu en yüksek olduğu aşamayı tanımlamak için kullanılır.Mecazi Kullanım: Edebiyatta ve gündelik dilde, bir kişinin içinde taşıdığı ancak dışa vurmadığı büyük acıları, özlemleri veya pişmanlıkları betimlemek amacıyla
TR
Tuğba Aygün
KoKökenTürkiye Türkçesi kozak veya koz "pamuk kozası, çam veya meşe kozalağı" sözcüğünden türetilmiştir. Farsça ġōza veya ġōzak (غوزه) "pamuk kozası" sözcüğünden alıntıdır.
TR
Ahsen Buyurkan