`klasik-edebiyat` ile İlgili Madde Sonuçları

Vâsûht, klasik Türk edebiyatında âşığın sevgiliden ve aşktan usanarak yüz çevirmesini, sevgilinin cefalarına katlanmak yerine ondan vazgeçmesini konu alan bir şiir tarzıdır. Farsça kökenli bu terim, “sûhten” (yanmak, âşık olmak) fiiline “vâ-” ön ekinin getirilmesiyle oluşmuş olup “usanmak, yüz çevirmek, terk etmek” anlamına gelir. Bu yönüyle klasik divan şiirindeki geleneksel aşk anlayışına zıt bir tavrı temsil eder. Geleneksel divan şiirinde âşık, sevgilinin cefasına katlanmayı yücelik sayarken

Köken Faraza sözcüğü, Arapça frḍ (فرض) “varsayma, farzetme” kökünden türemiştir. Sözcüğün ikinci /a/ sesi 19. yüzyıldan önce Türkçede türemiştir."Faraza." Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 28 Haziran 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/faraza ">【1】 Kullanım Alanları Tarihsel Kullanım: Faraza, klasik Türk edebiyatı ve Osmanlıca metinlerde koşullu ve varsayımsal ifadeler için kullanılmıştır. Günlük Dil: Günlük konuşmada nadiren kullanılır; yerini genellikle “diyelim ki”, “varsa

İnsan Ne İle Yaşar, Rus yazar Lev Nikolayeviç Tolstoy tarafından kaleme alınmış, ahlaki ve insanî değerleri temel alan kısa öykülerden oluşan bir eserdir. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları tarafından Hasan Âli Yücel Klasikleri Dizisi kapsamında yayımlanan kitap, yazarın Hristiyan ahlâkı ve inanç temelli dünya görüşünü yansıtan anlatılardan oluşmaktadır. Türkçeye Sabri Gürses tarafından çevrilmiştir. Kitabın Konusu Eser, insanların yaşamdaki gerçek ihtiyaçlarını, iyilik, merhamet ve inanç gibi

Sefiller, Fransız yazar Victor Hugo tarafından kaleme alınmış, edebiyat tarihinin en önemli klasiklerinden biri kabul edilen bir romandır. Türkçeye Sefiller adıyla çevrilen eser, iki cilt hâlinde yayımlanmış olup, bireyin kurtuluşu, toplumsal adalet ve merhamet gibi temaları derinlemesine işler. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları tarafından Hasan Âli Yücel Klasikleri Dizisi kapsamında yayımlanan eserin çevirisi Volkan Yalçıntoklu tarafından yapılmıştır. Kitabın Konusu Sefiller, 19. yüzyıl Frans

Vâsûht is a poetic style in classical Turkish literature that deals with the lover’s weariness of the beloved and of love itself, choosing to abandon the beloved rather than endure their suffering. The term, of Persian origin, is formed by adding the prefix “vâ-” to the verb “sûhten” (to burn, to be in love), meaning “to become weary, to turn away, to abandon.” In this sense, it represents a stance contrary to the traditional conception of love in classical divan poetry. While the traditional lo

Köken Farsça kırmak anlamındaki şikeste kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Temel anlamı “kırılmış” olan bu sözcük, zamanla mecaz anlamlar kazanarak mağlup olmak ve kırgınlık hâllerini ifade etmek için kullanılmıştır. Kullanım Alanları Edebiyat: Edebi metinlerde metin özellikle klasik şiir ve divan edebiyatında, kırgınlık ve hüzün gibi duyguları betimlemek amacıyla sıkça kullanılır. Fiziksel Durum: Cam, eşya gibi maddi nesnelerin kırılmış hâlini belirtmek için kullanılır.

Köken Farsça kökenli bir kelimedir. Derun kelimesi, Farsça darūn (درون) “iç, içyüz, gönül” anlamındaki sözcükten gelmektedir. Bu sözcük, andarūn (iç taraf, harem) biçiminden türetilmiştir. Kullanım Alanları Klasik edebiyat: Aşk, inanç, tasavvuf ve içsel arayış temalarında gönül ve ruh anlamında sıkça kullanılır. Günlük konuşma ve yazı: Daha çok edebî ve ağır anlatım isteyen metinlerde kullanılır. Felsefe ve tasavvuf: Bireyin içsel yönü, bâtını, manevî derinliğini ifade etmede kullanılır.