`kiskanc` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Arapça ḥasūd (حسود) “kıskanç” sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük, ḥsd kökünden türetilmiş olup faʿūl vezninde bir sıfattır. Bu biçim, Arapça ḥasede (حسد) “kıskandı” fiiline dayanır. Kullanım Alanları Edebiyat: Kıskançlık teması çerçevesinde karakter tasvirlerinde ve duygusal betimlemelerde kullanılır. Tasavvuf: Nefsin olumsuz huylarını niteleyen kavramlar arasında yer alır. Dinî Metinler: Haset kavramıyla ilişkili ahlâkî uyarılarda geçer. Gündelik Dil: Kıskançlık veya çekememezlik anlamı

Köken Bilgisi Kelime, Eski Türkçe küni “1. kıskançlık, 2. kuma, cariye” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe küŋ “cariye” sözcüğü ile eş kökenlidir. Kelimenin Kullanım Edebiyat / Halk Dili: Kıskançlık veya haset durumlarını anlatmak için; özellikle eski şiir ve halk hikâyelerinde kullanılır.

Köken Günü kelimesi, Eski Türkçe küni biçiminden türemiştir; bu biçim hem “kıskançlık” hem de “kuma, cariye” anlamlarını içerir. Eski Türkçe küŋ sözcüğü ile ortak bir köke sahiptir. Ayrıca, Eski Türkçe biçim Orta Farsça knīg / kanīg “kız” sözcüğünden etkilenmiş olup bu Farsça biçimin kökeni Avestaca kainyā / kainīka “kadın veya kız” il eş kökenlidir. Kullanım Alanları Edebiyat / Halk Dili: Kıskançlık veya haset durumlarını anlatmak için; özellikle eski şiir ve halk hikâyelerinde kullanılır. Hayv