`kirilganlik` ile İlgili Madde Sonuçları

Bir gün, hayatınızın gidişatını tamamen değiştirecek bir haber okuyorsunuz. Bir gün önce kimse bunun olabileceğini ciddiye almamıştı. Uzmanlar farklı bir senaryo üzerine konuşuyordu, planlar başka bir geleceğe göre yapılmıştı. Sonra her şey bir anda değişti ve geriye dönüp baktığımızda, sanki bunun olacağı zaten belliymiş gibi bir his kaplıyor içimizi. İşte tam da bu tuhaf deneyimin bir adı var: Siyah Kuğu. Kuğuların Rengi Neden Önemli? Yüzyıllar boyunca Avrupa'da yaşayan insanlar için bütün kuğ

Kalbi hafif olana dünya ağır geliyor, Kalbi taştan olana dünya boş geliyor, Kalbi camdan olana dünya kırılacak gibi geliyor… Ya kalbi olmayana dünya nasıl geliyor? Kalbi sıcak olanı dünya ezip geçiyor, Kalbi buzdan olanı dünya eritip bitiriyor, Kalbi ayna olanı dünya paramparça ediyor… Peki ya kalbi olmayanı dünya ne ediyor? Kalbi temiz olanı dünya kirletiyor, Kalbi kirli olanı dünya temizlemiyor, Kalbi hassas olanı dünya mahvediyor… Peki ya kalbi olmayanı dünya ne zannediyor? Ve kalbi olanı dün

Bir deprem, bir salgın ya da bir sel kendi başına yalnızca doğanın bir hareketidir. Bu hareketler insanın kurduğu düzenin içinde anlam kazanır ve bizim felaket dediğimiz şey, aslında doğadan çok insanla ilgilidir. Toplumlar nasıl örgütleniyorsa, kimleri koruyup kimleri savunmasız bırakıyorsa, hangi eşitsizlikleri içinde barındırıyorsa, felaket de tam o yapının içinde şekillenir. Yani afetler doğaldır ama felaketler ve onların sonuçları asla doğal değildir. Lizbon depreminin temsili bir görseli.

Köken "Zülfiyar" kelimesi Farsça kökenlidir. "Saç" anlamına gelen "zulf" ve "sevgili" anlamına gelen "yâr" kelimelerinin birleşimi sonucu oluşan ve "yarin saçı" anlamında kullanılan "zulf-i yâr" kelimesinden türemiştir. Kullanım Alanları Edebiyat: Özellikle divan şiirinden günümüze uzanan edebî gelenekte hem maddî hem manevî hassasiyetleri ifade eder. Günlük Dil: Kişinin alınabileceği, üstüne söz edilmesini istemediği konular bağlamında mecazî olarak kullanılır. Sosyal Yaşam: Toplumsal ya da bir

Bir odada altı, belki sekiz insan yan yana oturuyordur. Yüzlerde aynı tereddüt, gözlerde aynı kaçamak bakışlar… Herkes kendi iç dünyasındaki fırtınayla oraya oturmuştur ve aslında her biri şundan neredeyse emindir: “Benim yaşadığımı, içimdeki bu karmaşayı ve açmazı kimse anlayamaz. Bu yük yalnızca benim omuzlarımda.” İnsan, acısıyla baş başayken kendini dünyanın tek sakini, o yarayı taşıyan tek canlı zanneder. Kalabalıklar içinde bile insanı donduran o soyutlanmışlık hissi, yalnızlığın en ağır b