`keyif` ile İlgili Madde Sonuçları

KökenEhlikeyif kelimesi, Arapça ehl (bir şeye ait olan, mensup) ve keyf (keyif, haz, hoşnutluk) sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur. “Keyif ehli” anlamına gelir. Buradaki keyf, Arapça kyf kökünden türeyen ve “hâl, ruh durumu, haz” anlamları taşıyan bir isimdir. Kelime, zamanla Türkçede “rahata düşkün, zevkine düşkün kimse” anlamında kullanılmaya başlanmıştır.Kullanım AlanlarıGündelik yaşamda rahatına düşkün bireyleri tanımlarken: Konforuna düşkün, acele iş yapmayan, telaştan hoşlanmayan kişil

KökenMükeyyifât kelimesi Türkçeye Arapçadan geçmiştir. Arapçada “keyif verici maddeler” anlamına gelen mukayyifātbiçimiyle kullanılır. Kelime, “keyif veren” anlamındaki mukayyif sözcüğünün çoğuludur ve kökeni, “keyif vermek, hoşluk oluşturmak” anlamındaki fiil yapısına dayanır. Türkçede özellikle belirli maddeleri ifade eden terimleşmiş bir kullanım kazanmıştır.Kullanım AlanlarıTarihî anlatımlarda: Kahve, tütün ve afyon gibi keyif verici maddeleri ifade etmek için kullanılır.Dinî ve hukukî metin