`kelimelerinoykusu` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Müşahhas (ﻣﺸﺨّﺺ) kelimesi Arapça kökenli bir sıfattır. Arapça “tanımak, ayırt etmek, şahıslandırmak” anlamına gelen teşḫіṣ kelimesinden türemiştir ve Türkçeye geçmiştir. Kelimenin ilk anlamı Türkçe’de türetilmiştir. Kullanım Alanları Mantık ve Metodoloji: Bir kavramın veya verinin muğlaklıktan kurtarılarak diğer unsurlardan "ayırt edilmesi" ve sınırlarının net bir şekilde çizilmesi süreçlerinde kullanılır. Edebiyat ve Estetik: Soyut mefhumların veya cansız varlıkların "kişileşmiş" bir kiml

Köken Nâhoş, Farsça nā-χoş “hoş olmayan” biçiminden alınmış bir sözcüktür. Yapısında “değil, olmayan” anlamı katan nā- eki ile “hoş, güzel” anlamındaki χoş kelimesi birleşmiştir. Bu birleşim, “hoş olmayan” anlamını karşılayan bir yapı oluşturur. Kullanım Alanları Günlük Yaşam: Hoşa gitmeyen durum, olay veya nesneleri ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Rahatsızlık, uyumsuzluk ve olumsuz duyguları anlatan betimlemelerde yer alır. Sosyal İletişim: Bir ortamın veya davranışın rahatsız edici yönü

Köken Fransızca "üniversite kabul sınavı" manasındaki baccalauréat kelimesinden aktarılan bu sözcük, tarihsel olarak Geç Latincedeki "genç erkek, şövalyelik mertebesine aday kimse veya bekâr" anlamlarına gelen baccalarius ibaresine dayanmaktadır. Söz konusu terimin asıl kaynağı ise Eski Fransızcada yine "genç adam" anlamıyla kullanılan bacheler kelimesidir. Günümüz İngilizcesindeki "bekâr" ya da "lisans mezunu" karşılığına gelen bachelor sözcüğü ile de aynı ortak kökten türemiştir. Kullanım Alan

Köken Küşâyiş, Farsça guşāyiş (گشایش) “açılma, ferahlama” sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Kelime, Farsça guşādan (گشودن) “açmak” fiiline dayanan ve “açıklık, genişleme” anlamı taşıyan bir türevdir. Kullanım Alanları Edebiyat: Duygusal veya tasvirî anlatımlarda ferahlık, açılma ve genişleme hissini ifade etmek için kullanılır. Günlük Dil: Ortamın, havanın veya ruh hâlinin ferahlamasını anlatmak için mecaz anlamda yer alır. Tasavvuf: Manevî ferahlama, kalbin açılması ve huzura erişme hâlini ifade

Köken Münhani (ﻣﻨﺤﻨﻰ) kelimesi, Arapçada ḥnw (ح ن و) kökünden türemiştir ve “eğri, kıvrımlı” anlamına gelir. Kelime, inḥinā (اِنْحَنَى) fiilinden türemiş olup “eğdi, büktü" anlamlarını taşır. Bu nedenle münhani, genel olarak eğilmiş, kıvrılmış veya doğrusal olmayan biçimleri ifade etmek için kullanılır. Kullanım Alanları Matematik ve Geometri: Eğri çizgileri ve eğrisel yapıları ifade etmek için kullanılır. Mimarlık: Kıvrımlı kemerler ve doğrusal olmayan mimari unsurları tanımlamada yer alır. Ede

Köken Türkçedeki şık kelimeleri sesteş olup, kökenleri ve anlamları birbirinden tamamen farklıdır: Zarif, modaya uygun anlamındaki şık, dilimize Fransızca chic sözcüğünden geçmiştir. Bu kelime aslen “becerikli, hünerli” gibi anlamlar taşırken zamanla “iyi giyimli, zarif” manasını kazanmıştır. Seçenek anlamındaki şık, Arapça şḳḳ kökünden gelen ve “iki olasılıktan biri, yarım” gibi anlamlar taşıyan şiḳḳ (شِقّ) kelimesinden alıntıdır. Bu sözcük, “yarmak, bölmek” anlamına gelen şaḳḳa (شَقَّ) fiilind

Köken Beynelmilel, Arapça kökenli bir tamlamadır. Bu ifade, Arapçada “ara, arası” anlamına gelen beyn (بين) edatı ile “milletler” demek olan el-milel (الملل) kelimesinin birleşmesiyle oluşmuştur. El-milel, “millet” anlamına gelen millet (ملّة) kelimesinin çoğuludur. Dolayısıyla tamlama, kelime anlamıyla “milletlerarası” demektir. Kullanım Alanları Uluslararası Hukuk ve Diplomasi: Devletler arasındaki ilişkileri, antlaşmaları, kongreleri ve hukuki meseleleri tanımlamak için kullanılan yerleşik bi

Köken Entipüften kelimesinin kökeni hakkında kaynaklarda farklı bilgiler bulunmaktadır. Bir görüşe göre kelime; "esinti, hafiflik" anlamındaki püf yansıma sesinden türeyen püften sözcüğüne, anlamı pekiştiren enti kelimesinin eklenmesiyle oluşmuştur. Diğer bir görüşe göre ise kelime, Arapçada "ben, sen" anlamına gelen anā, anta sözcüklerinden türetilmiştir. Kullanım Alanları Nitelendirme ve Eleştiri: Bir nesnenin, fikrin, işin veya durumun kalitesizliğini, ciddiyetsizliğini ve dayanıksızlığını vu

Köken Mebus kelimesi, Türkçeye Arapça bˁs̠ kökünden gelen mabˁūs̠ (meb'us) sözcüğünden gelmektedir. "Gönderilmiş kişi, delege, elçi" anlamına gelen bu sözcük, Arapça baˁas̠a fiilinin sıfat halidir. Bu sözcük ise hem "gönderdi, delege etti" hem de "diriltti" anlamlarına gelir. Kullanım Alanları Siyasi Tarih: Osmanlı'nın son dönemi ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında milletvekilleri için resmi olarak kullanılmıştır (Örn: Meclis-i Mebusan). Günümüzde yerini büyük ölçüde "milletvekili" sözcüğüne bırakmı

Köken Eradikasyon kelimesi, Türkçeye Fransızca éradication sözcüğünden geçmiştir. "Kökünü kazıma" anlamına gelen bu kelime, Latincede aynı anlama sahip olan eradicatio sözcüğünden alıntıdır. Latince sözcük ise, "kök" manasındaki radix kelimesine ex+ ön ekinin getirilmesiyle türetilen ve "köklemek, kökünü kazımak" anlamına gelen eradicare fiiline dayanır. Kullanım Alanları Tıp ve Halk Sağlığı: Belirli bir bulaşıcı hastalığın (sıtma, çiçek hastalığı vb.) veya patjenin (virüs, bakteri) dünya üzerin