`kelimedagarcigi` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Fersûde, Farsça فرسوده (fersūde) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Sözcük, Farsçada “eskimek, aşınmak, yıpranmak” anlamları taşıyan farsūdan fiilinden türemiş olup eskiyip yıpranmış şeyleri ifade etmek amacıyla kullanılmaktadır. Kullanım Alanları Günlük Dil: Zamanla eskiyen, yıpranan veya kullanılmaktan aşınan eşya ve nesneleri tanımlamak için kullanılır. Edebiyat: Özellikle klasik ve modern edebî metinlerde, kişilerin fiziksel durumu, kıyafetleri veya mekânların yıpranmış hâlini anlatmak a

Köken Mütecanis, Arapça mutacānis (متجانس) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapça cins (جنس) kökünden türemiş olup “tür, çeşit” anlamıyla ilişkilidir. Arapçada “bir türden olmak, türdeşlik göstermek” anlamını taşıyan bu yapı, zamanla Türkçede “aynı cinsten olan, uyumlu ve birbirine benzeyen” anlamlarında kullanılmaya başlamıştır. Kullanım Alanları Günlük Dil: Aynı türden olan, birbirine benzeyen veya uyumlu unsurları ifade etmek için kullanılır. Bilim ve Matematik: Homojen yapıya sahi

Köken Mütereddit, Arapça mutaraddid (متردّد) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Bu kelime, Arapça rdd köküne dayanmaktadır. Radda (ردّ) fiilinden türeyen mutaraddid, “tereddüt eden, gidip geri dönen” anlamlarını taşır. Türkçede ise kararsızlık gösteren, bir konuda kesin karar veremeyen kişi veya durumları ifade etmek amacıyla kullanılmaktadır. Kullanım Alanları Günlük Hayat: Karar vermekte zorlanan kişilerin ruh hâlini ve davranış biçimini ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Karakterlerin tered

Tanım Zamir, Farsça kökenli 1. İnsanların bütünü, tüm insanlar; toplumun tamamı, herkes. 2. Belirli bir gruba özgü olmayan, genel insan topluluğu. 3. Seçme veya özel nitelikler gerektirmeyen herhangi bir kimse (olumsuz cümlelerde kullanılır). Köken Kelime, Farsça har هر “her” ve kes کس “kişi, kimse” sözcüklerinin birleşiminden türemiştir. Bu sözcük, Eski Farsça kaşçī “herhangi biri, bir kimse” sözcüğü ile eş kökenlidir. Osmanlı Türkçesi'nde de aynı anlamıyla kullanılmıştır. Kullanım Alanları Gün

Kökeni Arapça ṣāf (صاف) “saf, temiz” ve Farsça derūn (درون) "iç yüz, gönül” kelimelerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Kullanım Alanları Günlük konuşma dili: Saf ve kolay aldanabilen kişileri nitelemek için kullanılır. Edebî metinler: Karakterlerin saf ve kolay kandırılabilen yönlerini anlatırken kullanılır.

Köken Ehven, Arapça hawn (هون) kökünden türeyen ahwan (أهون) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu kelime, Arapçada “daha kolay, daha hafif ve daha az zor” anlamlarını taşıyan bir üstünlük biçimidir. Kullanım Alanları Günlük Dil: Zor seçenekler arasında daha kolay veya daha az zararlı olanı ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Metinlerde karşılaştırma yaparken daha hafif veya tercih edilebilir durumları anlatmak amacıyla yer alır. Ekonomi: Fiyatı daha uygun veya maliyeti daha düşük olan seçenekle

Köken Muazzam, Arapça muʿaẓẓam (معظّم) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, Arapçada “yüceltmek, ululamak” anlamına gelen taʿẓīm fiilinden türemiş olup “büyütülmüş, yüceltilmiş, büyük kabul edilen” anlamlarını ifade etmektedir. Kullanım Alanları Günlük Dil: Boyut olarak büyük olan nesne, yapı veya durumları ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Yücelik, ihtişam ve büyüklük duygusu vermek amacıyla kişileri, mekânları veya olayları betimlemede tercih edilir. Sanat ve Mimari: Görkemli, etki

Köken Arapça'da hkk kökünden gelen muhikk مُحِقّ "doğruyu gerçekleştiren, hak gözeten" anlamlarına gelmekte olup, hakka حَقّ fiilinin muf'il vezniyle çekimlenmiş halidir. IV. babdan türetilen bu yapı, fiili bir sıfat tamlayıcısı (etken fiil sıfatı) görevine taşımaktadır. Kullanım Alanları Günlük Kullanım: Bir düşüncenin veya kararın haklı ve doğru olduğunu belirtmek için kullanılır. Edebî Kullanım: Roman, makale ve eski Türkçe metinlerde hakka uygun, yerinde ve doğru olan durumları anlatmak için

Köken Mebzul, Arapça kökenli bir kelimedir. Arapçada “cömertçe vermek, bolca sunmak” anlamlarını taşıyan baḏala fiilinden türeyen mabḏūl sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu yapı, başlangıçta “saçılmış, bolca verilmiş” anlamlarını ifade ederken zamanla Türkçede “çok bulunan, bol olan” anlamlarında kullanılmaya başlanmıştır. Kullanım Alanları Günlük Dil: Bolluk, fazlalık ve kolay bulunabilirlik durumlarını ifade etmek için kullanılır. Edebiyat: Özellikle klasik ve Osmanlıca etkili metinlerde zengin